About
Menu

bifurcare

bifurcare 1 to bifurcate (trans.), cause to diverge. b (absol. or pass.) to fork. ordo bifurcat iter: tum limite nititur artis, / tum sequitur stratam nature Vinsauf PN 87.  b grave robur [aratri]‥quod quasi ~ando in binas aures procedat Neckam Ut. 112; c1220 inter duos rivulos qui ~antur a predicto ponte Reg. Aberbr. I 98; vena‥~atur‥circa poplitem Gilb. VI 266. 1. 2 (p. ppl.) forked, two-pronged, divergent. b forked, fourché (her.). c consisting of two parts. d bipartite, written in duplicate. e wearing a two-peaked bonnet (? w. implication of duplicity). cum setis ~atis Gilb. II 82 v. 1; contractus a nativitate, qui gambas et pedes habuit‥~atas Mir. Montf. 93; si [lapis] sit cornutus vel ~atus Gad. 130 v. 1; c1307 ut inter ligna ~ata [gallows] promovear (Passio Scotorum) Proc. Soc. Ant. Scot. NS VII 168; in linea ~ata (Jos. Arimath.) NLA II 82.  b portat leonem‥cum cauda ~ata Bad. Aur. 141; crux geminata sive duplicata, que‥~ata notatur Elmh. Cant. 101.  c [actiones competunt] quandoque versus duos vel plures cum sint disjuncte et ~ate Bracton 102; 1423 de‥hiis ~atis negotiationis‥limitibus (Lit. Abb.) Amund. I app. 412.  d 1259 presenti scripto ~ato Reg. Ant. Linc. III 749; 1268 huic scripto bifurkato uterque predictorum sigillum suum apposuit DL Cart. Misc. 2/148 (Lincoln) .  e 1396 quod sunt discipuli antichristi‥monachi et canonici ~ati (Concl. J. Wycliff) Conc. III 230.

Saved

Recent