bigarius
bīgārius, ii, m. [bigae],
- a driver of a pair of horses, Inscr. Murat. 621, 2.
bīgārius, ī, m. (bigae), der Lenker des Zweigespanns, Corp. inscr. Lat. 6, 10078. Not. Bern. 14b.
a collariis ~ii, a ~iis multorum domini effecti sunt aurigarum
in dato ~iis vicarii ‥ trahentibus lapides ad fundamenta cancelle
assignavimus te ad lx ~ios ‥ pro presenti passagio nostro versus partes transmarinas eligendum(
cartere , ~ius
~iis ‥ pro cariagio ‥ salis
bīgārĭus, ĭī, m. (bigæ), conducteur dʼun char à deux chevaux : CIL 6, 10078.
bigasregit, apud Rymer. tom. 9. pag. 261 :
Scias quod assignavimus te ad sexaginta Bigarios, etc.Vide
Belonæ,