binatim
bīnātim (bini), zu je zweien, Epist. Cyrilli (Augustin. Migne 33, epist. app. 19, 25). Vgl. A. Funck in Wölfflins Archiv 7, 487.
Ut etiam parentes cum filiis, atque fratres atque sorores Binatim per lectos ad sepulcra deducerentur.