About
Menu

binio

bīnio, ōnis, m. [bini],
  • the number two, a deuce: jactus quisque apud lusores veteres a numero vocabatur, ut unio, binio, trinio, quaternio, quinio, senio, Isid. Orig. 18, 65: biniones δηνάρια, Gloss. Philox.

Saved

Recent