binominis
binominis, bearing two names
bĭnōmĭnis, e, adj. [bis-nomen, analog. to cognominis, from con-nomen],
- having two names (only in Ov. and in gen. sing.): binominis, cui geminum est nomen, ut Numa Pompilius, Tullus Hostilius, Paul. ex Fest. p. 36 Müll.: Ascanius (also called Iulus), Ov. M. 14, 609: Ister (also called Danubius), id. P. 1, 8, 11; id. Ib. 415.
binōminis, e (bis u. nomen), zweinamig, Ascanius, weil auch Iulus gen., Ov.: Irus, weil auch Arnaeus gen., Ov.: Hister, weil auch Danuvius gen., Ov. Vgl. Paul. ex Fest. 36, 1 (wo Nom.).
bĭnōmĭnis, (16) e (bis, nomen), qui est pourvu de deux noms : Ov. M. 14, 609 ; P. 1, 8, 11.
binominis , e. adj. et, v. binomius
See an image
See an image
(binōminis e),adj.
- bi-+nomen, bearing two names, only gensing.: Ascanius, O.