blanca
quippe sic mos est Reginas viduas olim candido superindutas, Blancas passim ac semper ideo appellari, (teste nuper Lotharingiana Henrici tertii vidua ad Molinenses Galliæ) niveum fere velum libere ad faciem gerentes ritu Monialium.Ubi idem Severtius monet Historicos perperam matri S. Ludovici
Blanchænomen uti proprium tribuisse, quæ
Clementiavere nuncupabatur, cum
Blanchavocitata tantum fuerit ob longam ejus viduitatem.
Olimparlam. Paris. fol. 150. ubi reginam matrem suam, quæ Joanna Borbonia cognominabatur,
Blanchamappellat. Sic et altera Joannis regis uxor Joanna, eodem
Blanchænomine designatur, in Chron. MS. Bertrandi Guesclini :
Et lors la royne Blanche, une dame gentis.
Robertus rex Constantiam, cognomento ob suæ pulchritudinis immensitatem Candidam, puellam accepit uxorem.Eadem rursum occurrunt ibid. pag. 277. Quæ vernacule in Compend. Hist. Franc. ibid. pag. 279. sic redduntur :
Cestui rois Robert..... prist une autre pucele a moulier, qui ot non Coustance, qui estoit de si tres grant biauté, que ele avoit le sornon de Blanche.