About
Menu

blasphemare

blasphemare [LL < βλασφημεῖν] 1 to blaspheme against (sacred person or thing). b (intr.) to blaspheme. 680 cum Judeis Christum ~antibus Aldh. Ep. 4 p. 484; gratiam Christi ~ando Bede HE I 17; ex contristare consequitur quod ~atur Christianitas Lanfr. Comment. Paul. (Rom. xiv 15) 150; s1187 crucem tenent qui crucifixum ~ant Wend. I 142; ne infideles ‥ occasionem haberent ‥ doctrinam Domini ~andi Ockham Pol. I 47; 1463 cum ‥ nomen Domini sanctum blasfemaverit RScot 409b.  b que objurgaverat ~antem, miseratur ‥ tormenta ‥ patientem Ailr. Ed. Conf. 784A; ~asse putabant legatum Eccleston Adv. Min. 112; cum ‥ vidissent ymagines Crucifixi ‥ , statim ~antes et super ipsas spuentes ‥ insultabant S. Sim. Itin. 26; c1363 ut ‥ verum esse concedatur quod impii Judei dixerunt ~ando (Kyn.) Ziz. 26. 2 to revile, insult. b (w. acc. and inf.) to accuse. 10‥ blasvemiat, tælep, yfelsap WW; magum ‥ apostolos ‥ ~antem Ailr. Ed. Conf. 783A; s1263 intercepta est [regina] a Londoniensibus et ab eisdem enormiter ~ata et exclamata Flor. Hist. II 482; ~at omnia que ignorat Bacon CSPhil. 408; 1318 bonorum ‥ inimico, leges nostras ‥ ~ante FormOx 43; ab aliis ~amur, diffamamur et derisioni habemur Ockham Err. Papae 958; to reprove, arguere, ‥ accusare, ~are ‥ , to schame, ‥ verecundari, ~are, scandalizare CathA.  b Anselmum in hoc a rectitudine deviasse nonnulla pars hominum ‥ ~avit Eadmer HN 138.

Saved

Recent