blasphemator
blasphēmātor, ōris m. (blasphemo), der Lästerer, Schmäher, Eccl., z.B. Augustin, serm. 48. § 7.
nos [demones ] ‥ potestatem accepimus in ~ores tantum Virginis Marie
cum idem ~or noster ausus alibi non fuisset in nostri nominis blasphemiam prorupisse(
rex ‥ proclamari fecit ut omnes Judei, utpota ‥ ~ores fidei Christiane, ‥ regni sui limina vacuarent
est ‥ ~or nominis divini, jurando frequenter per singula ejus membra(
blasphēmātŏr, ōris, m. , -trīx, īcis, f. (blasphemo), celui, celle qui outrage ; blasphémateur, -trice : Aug. Serm. 48, 7 ; Cassian. Incarn. 7, 3, 1.