blandus
blandus, of smooth tongue, flattering, fawning, caressing
the coaxing speech of the nourishing nurse
- I Lit.: blanda es parum, Plaut. Cas. 3, 3, 21 (583): nemini credo qui large blandu'st dives pauperi, id. Aul. 2, 2, 19 (196): ut unus omnium homo te vivat numquam quisquam blandior, Ter. Hec. 861: scis me minime esse blandum, Cic. Att. 12, 5, 4: unum te puto minus blandum esse quam me, id. ib. 12, 3, 1: blandum amicum a vero secernere, id. Lael. 25, 95: (Alcibiades) affabilis, blandus, temporibus callidissime inserviens, Nep. Alcib. 1, 3: an blandiores (mulieres) in publico quam in privato et alienis quam vestris estis? Liv. 34, 2, 10: tum neque subjectus solito nec blandior esto, Ov. A. A. 2, 411: canes, Verg. G. 3, 496: catulorum blanda propago, Lucr. 4, 999; Nemes. Cyneg. 215; 230: columba, Ov. Am. 2, 6, 56: tigres, Claud. IV. Cons. Hon. 604; Quint. 9, 4, 133; 11, 1, 30; 11, 3, 72 al.—
- b Poet. constr.
- α With gen.: precum, Stat. Ach. 2, 237.—
- β With acc.: genas vocemque, Stat. Th. 9, 155.—
- γ With inf.: blandum et auritas fidibus canoris Ducere quercus, Hor. C. 1, 12, 11; Stat. Th. 5, 456. —
- δ With abl.: chorus implorat. .doctā prece blandus ( = blande supplicans dis carmine quod poëta eum docuit. Orell. ad loc.), Hor. Ep. 2, 1, 135.—
- II Trop. (mostly of things).
- A Flattering, pleasant, agreeable, enticing, alluring, charming, seductive (cf. blandior, II. B.; blanditia, II.): blandā voce vocare, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 51 Vahl.): ne blandā aut supplici oratione fallamur, Cic. Phil. 7, 9, 26; Lucr. 6, 1245: voces, Verg. A. 1, 670; Cat. 64, 139: preces, Tib. 3, 6, 46; Hor. C. 4, 1, 8; id. A. P. 395; Ov. M. 10, 642: querelae, Tib. 3, 4, 75: laudes, Verg. G. 3, 185: verba, Ov. M. 2, 575; 6, 360: dicta, id. ib. 3, 375; 9, 156: os, id. ib. 13, 555: pectus, Afran. ap. Non. p. 515.—So, voluptas, Lucr. 2, 966; 4, 1081; 4, 1259; 5, 179; Cic. Tusc. 4, 3, 6: amor, Lucr. 1, 20; Ov. Tr. 1, 3, 49: Veneris blandis sub armis, Prop. 4 (5), 1, 137: amaracini liquor, Lucr. 2, 847: tura, Tib. 3, 3, 2: manus, Hor. C. 3, 23, 18; cf. Ov. M. 2, 691: aquae, id. ib. 4, 344: caudae, id. ib. 14, 258 al.: otium consuetudine in dies blandius, Liv. 23, 18, 12: blandiores suci, Plin. 12, 1, 2, § 4; Suet. Tib. 27: blandissima litora, Baiae, Stat. S. 3, 5, 96; Plin. 9, 8, 9, § 32: actio, Quint. 7, 4, 27: ministerium, Cod. Th. 10, 10, 12, § 1.— With dat.: et blandae superūm mortalibus irae, Stat. Th. 10, 836: neque admittunt orationes sermonesve... jucunda dictu aut legentibus blanda, Plin. 1, prooem. § 12.—
- 2 Of persons: filiolus, Quint. 6, prooem. § 8; cf.: nam et voluptates, blandissimae dominae (the most alluring mistresses), majores partes animi a virtute detorquent, Cic. Off. 2, 10, 37.—
- B Persuading by caressing, persuasive: nunc experiemur, nostrum uter sit blandior, Plaut. Cas. 2, 3, 56 (272). —Hence, adv., in three forms, soothingly, flatteringly, courteously, etc.
- a Anteclass. form blandĭter, Plaut. As. 1, 3, 69 (221); id. Ps. 5, 2, 3 (1287); Titin. ap. Non. p. 210, 6 (also id. ib. p. 256, 15), and ap. Prisc. p. 1010 P.—
- b Class. form blandē, Plaut. Am. 1, 3, 9 (507): compellare hominem, id. Poen. 3, 3, 72 (686): me adpellare, id. Truc. 1, 2, 61 (155): adloqui, Ter. Phorm. 252: dicere, id. Ad. 878; cf.: blande, leniter, dulciter dicere, Quint. 12, 10, 71; and blande ac benedice, Plaut. As. 1, 3, 54 (206): rogare, Cic. Rosc. Com. 16, 49: excepti hospitio ab Tullo blande ac benigne, Liv. 1, 22, 5: quaerere, Suet. Calig. 32: linguā lambere, Lucr. 5, 1066: et satiati agni ludunt blandeque coruscant, id. 2, 320: colere fructus, to treat carefully, gently, id. 5, 1368 (cf. blandimentum, II. B.): flectere cardinem sonantem, softly, carefully, Quint. Decl. 1, 13 al.—Comp.: blandius petere, Cic. de Or. 1, 24, 112: ad aurem invocabat, Cael. ap. Quint. 4, 2, 124: moderere fidem, Hor. C. 1, 24, 13 al.—Sup.: blandissime appellat hominem, Cic. Clu. 26, 72.—*
- c blandum = blande: ridere, Petr. 127, 1.
thalami luxus et gaudia blanda tororum
~us,lipe ‥ ~is sermonibus, lenis verbis,lipum velswet-wyrdum
temptans siquo modo curiam Romanam ~is vel dandis sibi inclinare potuisset
vir dolosus, ~us, meticulosus
~is principum verbis allectus
- 1. vleiend, liefkozend, teder, flikflooiend (tegen: dat.; adversus); ➤ -a columba; catulorum -a propago; -um amicum a vero secernere (Cic.);
- 2. innemend, hoffelijk [verba; litterae];
- 3. verleidelijk, aantrekkelijk, innemend [voluptas]; ➤ -ā voce vocare; ne -ā aut supplici oratione fallamur (Cic.).
- MAL-, of smooth tongue, flattering, fawning, caressing: homo blandior, T.: amicus: adfabilis, blandus, N.: canes, V.: adversus alqm: in publico, L.: blandus fidibus Ducere quercūs, H.: chorus doctā prece blandus, H.— Fig., flattering, pleasant, agreeable, enticing, alluring, charming, seductive: oratio: voces, V.: preces, H.: verba, O.: inlecebrae voluptatis: manus Non sumptuosā blandior hostiā, not more acceptable with a costly victim, H.: caudae, O.: otium consuetudine in dies blandius, L.: voluptates, blandissimae dominae, most seductive.
-
…non tamen illa meos fugit avara sinus. hanc ego non auro, non Indis flectere conchis, sed potui blandi carminis obsequio. sunt igitur Musae, neque amanti tardus Apollo, quis ego fretus amo Cynthia rara mea est…
Propertius, Elegies
-
…papaveribus. quae modo decerpens tenero pueriliter ungui proposito florem praetulit officio, et modo formosis incumbens nescius undis errorem blandis tardat imaginibus. tandem haurire parat demissis flumina palmis innixus dextro plena trahens umero. cuius ut accensae Dryades candore…
Propertius, Elegies
-
…mihi nata, nepotes illa, velut crimen taedas exosa iugales, pulchra verecundo suffunditur ora rubore, inque patris blandis haerens cervice lacertis da mihi perpetua, genitor carissime, dixit virginitate frui dedit hoc pater ante Dianae. Ille…
Ovid, Metamorphoses
-
…, cum sit Iove digna et proxima Ledae et Ledae partu gratior, una tribus ; illa sit Inachiis et blandior heroinis, illa suis verbis cogat amare Iovem. tu vero quoniam semel es periturus amore, utere non alio…
Propertius, Elegies
-
…cumba moretur aqua, aut teneat clausam tenui Teuthrantis in unda alternae facilis cedere lympha manu, quam vacet alterius blandos audire susurros molliter in tacito litore compositam ut solet amoto labi custode puella, perfida communis nec meminisse deos non…
Propertius, Elegies
-
…cupide quo quamque inducere pergis. denique per maria ac montis fluviosque rapacis frondiferasque domos avium camposque virentis omnibus incutiens blandum per pectora amorem efficis ut cupide generatim saecla propagent. quae quoniam rerum naturam sola gubernas nec sine te quicquam…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…cum sint loco fortuna fama superiores, quorum est assentatio molesta, cum ad vanitatem accessit auctoritas. secerni autem blandus amicus a vero et internosci tam potest adhibita diligentia, quam omnia fucata et simulata a sinceris atque veris .…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…hominem levem immo gravissimum. mobilem immo constantissimum. familiarem immo alienissimum. hunc postea quam salutavit, rogare coepit blande et concinne scilicet mentire mea causa, viris optimis, tuis familiaribus, praesentibus dic Flavium cum Fannio de Panurgo…
Cicero, pro Q. Roscio comoedo
-
…etiam ista opinio fortasse, quod homini homine pulchrius nihil videatur. Sed tu hoc physice non vides, quam blanda conciliatrix et quasi sui sit lena natura an putas ullam esse terra marique beluam quae non sui generis belua maxime…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…et te iam iamque visurum me putarem, cotidie tamen horae quibus exspectabam longae videbantur. scis me minime esse blandum ; itaque minus aliquanto dico quam sentio. Scr. in Tusculano in interc. post a. . CICERO…
Cicero, Epistulae ad Atticum