blateratio
blătĕrātĭo, ōnis, f. [blatero],
- a babbling (late Lat.), Auct. Idiom. p. 576, 28 Keil.
blaterātio, ōnis, f. (blaterare) = βλατταρισμός, das Plappern, die Papelei, Auct. de idiom. 576, 28: Plur., *Apul. met. 4, 27 extr. nach Hertz' Vermutung (codd.... rationibus).
blatĕrātĭō, ōnis, c. blateratus 2 : Gloss.