brancanta

, f. Rami arborum ad umbraculum collecti. Inquisit. ann. 1235. apud Cenc. inter Census eccl. Rom. : Dicit quod vidit Hugolinum de Sancta Cruce tenere Brancantam pro curia. Infra eadem rursus occurrunt ; sed loco Brancantam, legitur Brancam. Vide infra Branchia 1.