branchiae
branchĭae, ārum (sing. branchia, ae, Aus. Mos. 266; Vulg. Tob. 6, 4), f., = τὰ βράγχια,
- the gills of fish, Col. 8, 17, 12; Plin. 9, 7, 6, § 16; 9, 18, 33, § 69.
branchiae, ārum, f. (βράγχια, τά), die Kiemen, Kiefern der Fische, Col. 8, 17, 12. Plin. 9, 16. – Sing. branchia, ae, f., Auson. Mos. 266. Vulg. Tob. 6, 4.