branchia

1 branchia [CL < βράγχια (pl.)] , gill. †braciae [EE 348. 13: brancie], cian GlC B 189; pisses respirant vaporem aque per brancos sive per brancias Ps.-Ric. Anat. 25; sicut pisces per brancas separant partem salsam ‥ ab aquosa insipida Gad. 135. 2; habebit dim. caput hujus piscis et de sequenti medietate sub brancia, quantum latitudinis tres digiti vel ala piscis amplectitur extendendo Flete Westm. 66; brancia, A. a gyle WW.

2 branchia [OF branche] , branch of a tree. b design of branch. † a1178 calfagium ‥ de mortuo bosco et de ~is [v. l. ~iis] et de arboribus furcatis (Ch. St. Evroul) Act. Hen. II II 71; 1205 faciatis habere ‥ mairemium ad faciend’ vaccariam unam ‥ de ~iis de bosco de Chippeham Cl 49b; 1228 dedit ~ias, plusquam centum ad faciendas porcarias, quas ipse [forestarius] et sui inciderunt Feod. Durh. 286; 1229 habere faciat ‥ xx carectatas busche ‥ de spinis, arables et ~iis Cl 144; 1253 vij quercus cum ~iis Cl 182; 12‥ habet ‥ totas cablices et ~ia IMisc 20/14; 1287 pro hiis qui manent infra forestam cum capti fuerint ‥ amputantes bletrones, ~ias vel siccum de quercubus SelPlForest 63.  b 1489 cornu harnisatum cum argento pounced cum litteris et braunchis Cart. Boarstall app. p. 289.

3 branchia v. bracchium(9a)