bucale
būcāle, is, n. (buca = bucca), ein eiserner Maulkorb, Edict. Diocl. 10, 4.
būcāle, is, n. , muselière en fer : Diocl. 10, 4.
bucamseu canaliculum aqua lavandis manibus infunditur, nostris
Portari ad ecclesiam unicum bacile cum Bucali de argento et duabus mappulis apud credenciam Papæ.... jubeat(diaconus cardinalis). Vide Bauca 1.