buccellaris
buccellāris, e, adj. [buccellatum], farina,
- meal ground from biscuit, Plin. Val. 1, 6.—
- II Subst.: buccellāre, is, n., a cooking utensil, Marc. Emp. 23 (others, bucculari, from buccula, in the same signif.).
buccellāris, e (buccella), zum Mundbissen gehörig, farina, aus Zwieback (buccellatum) gemahlenes Mehl, Plin. Val. 1, 6.
investite fuerunt ossuum extremitates ~es et concave hoc corpore medio [sc. cartilagine ]
ut [cartilagines ] sint vestimentum extremitatum ~ium ingredientium vacuitates alterius ossis
buccellāris, e, de biscuit : Plin. Val. 1, 6.