caementare

caementare , to cement; b (fig.). c to melt together, amalgamate. 1220 marmor cum tumulo tunc cementetur ut ante H. Avr. Poems 2. 90; qui [baculus] adhesit lapidi tanquam arbor plantata vel columpna potius ~ata, quem nullus potuit avellere preter ipsum episcopum Wlstanum M. Par. Min. I 54; 1333 pro j quarterio bosci empto pro petris ~andis KR Ac 469/12 r. 5.  b ille surgentis ecclesie fundamenta suo sanguine ~avit Gir. EH I 20 (cf. id. TH III 28, Spec. IV 1); sacris me tonsionibus cementatum / in muri Jerusalem necte structura J. Howd. Cant. 385.  c 1422 in diversis parcellis de auro basso cimentatis in aurum purum KR Ac 301/19 r. 3; de incremento diversorum nobilium controfact’ et soldat’ et auri bassi exeunt’ de lxv lib. viij unc. dim. siment’ in aurum purum Ib. r. 2.