Caelius
- A Roman gentile name.
- A The orator M. Caelius Rufus, for whom Cicero made an oration, and whose letters to Cicero are contained in the 8th book of the Epp. ad Famil.; Cic. Brut. 79, 273; Caes. B. C. 3, 20 sqq.; Vell. 2, 68, 1; Sen. Ira, 3, 8, 4; Quint. 10, 1, 115; v. Teuffel, Röm. Litt. § 206, 5 sqq.
- —Hence, Caelĭānus, a, um, adj., Caelian: orationes, Tac. Or. 21.—
- B L. Caelius Antipater, a distinguished historian and jurist in the time of the Gracchi, and teacher of Crassus, Cic. Brut. 26, 102; id. de Or. 2, 12, 53; id. Leg. 1, 2, 6.
- —Hence, Caelĭāna, ōrum, n., the writings of Caelius, Cic. Att. 13, 8; v. Teuffel. Röm. Litt. § 142.—
- C C. Caelius Caldus, an orator, contemporary with Crassus, Cic. de Or. 1, 25, 117; id. Planc. 21, 52; id. Leg. 3, 16, 36.—
- D Caelius Aurelianus, a physician of the post-classic period, v. Teuffel, Röm. Litt. § 456.—
- II Caelius Mons, the Caelian Hill at Rome, south of Palatinus, and east of Aventinus, named after the Tuscan Caeles Vibenna (pure Etrusc. Kaile Fipne), now the Lateran Mount, Varr L. L. 5, § 46 Müll.; Cic. Rep. 2, 18, 33; id. Off. 3, 16, 66; Tac. A. 4, 65.—Called Caelius Major, Mart. 12, 18, 16; cf. Caeliolus.—The soldiers of this Caeles are called Caelĭāni, Varr. L. L. 5, § 46 Müll.; cf.: CAELIANVS EXERCITVS, Inscr. Grut. 502, 1, 20.
- 1. naam v.e. pleb. gens in Rome: (a) C. ~ Caldus, volkstribuun, tijdgenoot v.d. redenaar L. Crassus; (b) L. ~ Antipater, Rom. geschiedschrijver en rechtsgeleerde, tijdgenoot v.d. Gracchen; (c) M. ~ Rufus, politicus en redenaar, leerling en vriend v. Cicero; / adj. Caeliānus, a, um;
- 2. ~ mons een v.d. zeven heuvels v. Rome; — adj. Caelicus, a, um.
-
…tabulas omnino nullas profers, nonne te et prolatis et non prolatis tabulis condemnari necesse est tu a M. Coelio, equite Romano, lectissimo adulescente, quae voluisti Lilybaei abstulisti, tu C. Cacuri, prompti hominis et…
Cicero, in Verrem
-
…, diligenter mihi perscribas. K. Sext. Scr. Romae ante Id. Sext. a. . CAELIVS CICERONI S. qua tu cura sis, quod ad pacem provinciae tuae finitimarumque regionum attinet, nescio ; ego…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…magos pestem ac perniciem Asiae proxima nocte natam. haec de Indis et magis. Redeamus ad somnia. Hannibalem Coelius scribit, cum columnam auream, quae esset in fano Iunonis Laciniae, auferre vellet dubitaretque, utrum ea solida…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…ea re p. q. t. adhunc ordinem referri. huic s. c. intercessit C. Caelius, C. Pansa, tr. pl. itemque senatui placere in Ciliciam provinciam, in VIII reliquas provincias…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…auro quod exterebratum esset buculam curasse faciendam et eam in summa columna collocavisse. hoc item in Sileni, quem Coelius sequitur, Graeca historia est is autem diligentissime res Hannibalis persecutus est Hannibalem, cum cepisset Saguntum, visum esse…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…aliquis, si languidius, aut repetat, si fortius quid ad haec reperis solvamus inquis. age, a Caelio mutuabimur. hoc tu tamen consideres velim ; puto enim, in senatu si quando praeclare pro re publica dixero…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…; omnia ; praeter Tusculanum proscripsisse audio. cupio hos expeditos videre, cupio etiam Sestium, adde sis Caelium ; in quibus omnibus est αἴδεσθεν μὲν ἀνήνασθαι, δεῖσαν δ ὑποδέχθαι. de Memmio restituendo ut Curio cogitet te…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…tamquam procurator, sic agas, rogo. Scr. Romae mense Septembri a. u. c. . CAELIVS CICERONI SAL. Pudet me tibi confiteri et queri de Appii, hominis ingratissimi, iniuriis, qui me odisse…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…senatu ludos illos iterum instauratos memoriae proditum est. C. vero Gracchus multis dixit, ut scriptum apud eundem Coelium est, sibi in somnis quaesturam petenti Ti. fratrem visum esse dicere, quam vellet cunctaretur, tamen eodem…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…pro tua praestanti prudentia, Cn. Domiti, cum hac sola rem esse nobis. quae si se aurum Caelio commodasse non dicit, si venenum ab hoc sibi paratum esse non arguit, petulanter facimus, si matrem familias…
Cicero, pro Caelio
(1) A young Roman of considerable talents and accomplishments, intrusted to the care of Cicero on his first introduction to the Forum. Having imprudently engaged in an intrigue with Clodia, the well-known sister of Clodius, and having afterwards deserted her, she accused him of an attempt to poison her, and of having borrowed money from her in order to procure the assassination of Dio, the Alexandrian ambassador. He was defended by Cicero in an oration which is still extant (Pro Caelio).
(2) Aureliānus, a medical writer. (See Aurelianus.)
(3) Sabīnus, a writer in the age of Vespasian, who composed a treatise on the edicts of the curule aediles.
(4) One of the seven hills on which Rome was built, but now deserted. Romulus surrounded it with a ditch and rampart, and it was enclosed by walls under the succeeding kings. It is supposed to have received its name from Caeles Vibenna. See Roma.