caelifer
caelifer, supporting the heavens
caelifer , era, erum: adj. (caelum and ferō), heaven-bearing, sky-bearing, 6.796.
caelĭfer (coel-), ĕra, ĕrum, adj. [caelum-fero],
- supporting the heavens, poet. epi. thet of Atlas, Verg. A. 6, 796.—And of Hercules: manus, Sen. Herc. Fur. 528: laudes, extolling to heaven, Mart. Cap. 6, § 637
caelifer, fera, ferum (caelum u. fero), I) den Himmel tragend, Atlans, Verg. Aen. 6, 796 u. Stat. Theb. 5, 430: manus (des Herkules), Sen. Herc. fur. 528. – II) zum Himmel emporhebend, laudes, Mart. Cap. 6. § 637.
cælĭfĕr, (14) ĕra, ĕrum (cælum, fero), ¶ 1 qui porte le ciel : Virg. En. 6, 796 ¶ 2 qui porte au ciel : cæliferæ laudes Capel. 6, 637, louanges qui portent aux nues.
caelifer era, erum, adj.
- caelum + 1 FER-, supporting the heavens, poet. of Atlas, V.