cambio
cambio, īre, v. n. (perf. campsi, acc. to Charis. pp. 219 and 233 P., and Prisc. p. 906 ib.) [whence the Ital. and mercantile cambio, cambiare, cambiatura, etc.; Fr. change, changer, etc.; Engl. change, etc.],
- to exchange, barter: muto, ἀμείβομαι, Charis. l.l. (post-class. and very rare), Ap. Apol. p. 284; Sicul. Flacc. Cond. Agr. p. 13 Goes.
cambio, āvī, āre (κάμπτω), wechseln, tauschen, Apul. apol. 17. Gromat. vet. p. 151, 20. – ➳ Nbf. cambio, cambsi od. campsi, angef. v. Charis. 247, 9 u. 262, 5. Prisc. 10, 52.
See: cambere
See: cambiare
See: cambire
cambĭō, āvī, āre, tr., échanger, troquer : Apul. Apol. 17.
➳ 4e conj. campsi, cambire Char. 247 ; 262 ; Prisc. Gramm. 10, 52.
Cambium. Vide in Cambiare.
Apud vulgares communiter dicitur, quod filii demonum incuborum mulieribus, eorum filiis subtractis,Germ.ab ipsis demonibus supponantur... propter quod eciam Cambiones dicuntur ; eciam cambiti vel mutuati.
Wechselbalg; inde Galli dicunt
il a été changé en nourrice. Vide eundem Grimm. pag. 263.