candor
candor, a dazzling whiteness, lustre, clearness, radiance, brightness, brilliancy, splendor
Frieze-Dennison Vergil
Could not find candoris in Logeion dictionaries.
candoris Noun: masculine genitive singular of candor
- A dazzling, glossy whiteness, a clear lustre, clearness, radiance, brightness, brilliancy, splendor, glitter, etc. (class.): aetherius sol irrigat adsidue caelum candore recenti, Lucr. 5, 283; 4, 232; cf. id. 2, 322: solis candor illustrior est quam ullius ignis, Cic. N. D. 2, 15, 40: Lacteus hic nimio fulgons candore notatur, id. Arat. 249 (493): splendidissimus, id. Rep. 6, 16, 16; cf.: candore notabilis ipso (via lactea), Ov. M. 1, 169: caeli, Cic. Tusc. 1, 28, 68: marmoreus, Lucr. 2, 765: nivalis, Verg. A. 3, 538: equi Qui candore nives anteirent, id. ib. 12, 84: equi candore eximio, Suet. Aug. 64: niveus, Ov. M. 3, 423; and so absol. of the snow: solis aestu candor quom liquesceret, Naev. ap. Non. p. 334, 32: simplex lanarum, Quint. 1, 1, 5: candore tunicarum fulgens acies, Liv. 10, 39, 12: milites candidā veste et paribus candore armis insignes, id. 9, 40, 9.—
- 2 Of resplendent beauty of person, fairness, beauty: fusus ille et candore mixtus rubor (in Venere Coa), Cic. N. D. 1, 27, 75; cf. Ov. M. 3, 491; 10, 594: candor hujus te et proceritas, voltus oculique pepulerunt, Cic. Cael. 15, 36; Tib. 3, 4, 29; Prop. 1, 20, 45; 2 (3), 25, 41; 3 (4), 24, 8 al.; Plin. 34, 18, 54, § 176: dentium, id. 22, 25, 65, § 134.—In plur.: hujus corporis, Plaut. Men. 1, 2, 67 (176): ulnarum nivei marmoreique candores, Arn. 4, 22; cf. id. 7, 20.—
- B Trop.
- 1 Of discourse.
- a Brilliancy, splendor: fucatus, Cic. Or. 23, 79.—
- b In opp. to an artificial manner, affectation (cf. candidus, II. B.), simplicity, naturalness: T. Livius, in narrando mirae jucunditatis clarissimique candoris, Quint. 10, 1, 101 Frotsch.; cf. Spald. ad 2, 5, 19.—
- 2 Of mind or character, candor, purity, integrity, sincerity, openness, frankness (poet. or in post-Aug. prose): Si vestrum merui candore favorem, Ov. Tr. 5, 3, 53: animi, id. ib. 3, 6, 7; 2, 467; id. H. 4, 32; id. P. 2, 5, 5; 3, 4, 13; Phaedr. 3, prol. 63: justus sine mendacio, Vell. 2, 116, 5: tua simplicitas, tua veritas, tuus candor! Plin. Pan. 84.—
- II (After candeo, II.) Glow, heat (very rare): aestivus, Claud. Cons. Prob. et Olyb. 219: flammae, Hyg. Astr. 2, 35.
nuntius e caelo ‥ / ‥ niveo candore coruscus
colorem Gallicum, ~orem scilicet
mutavit nomen fluvius Tyber inclitus heres / a candore; prius Albula dictus erat
albedo ‥ habet multos gradus infra suam speciem, quorum nobilissimus et completissimus ~or
nitidissime fame vestre ~orem
➳ pl. candores Pl. Men. 181.
- 1. glanzend witte kleur [tunicarum; dentium; pellium];
- 2. glans, glinstering [solis; caeli; marmoreus];
- 3. (poët.; postklass.) verblindende schoonheid;
- 4. (postklass.) (v. stijl) duidelijkheid, helderheid;
- 5. (poët.; postklass.) (v. karakter) oprechtheid [animi].
Statuerunt quod aliqua persona non sit ausa intrare Candores causa erbejandi, sine voluntate illius qui Candorem conducet, sub pœnaviii. denar. Turon... Item, statuerunt quod si aliqua persona suspecta inventa fuerit de nocte infra Candores de Balneolo, quod custodes telarum possunt illam impune capere.
- CAND-, a dazzling whiteness, lustre, clearness, radiance, brightness, brilliancy, splendor: solis: candore notabilis (via lactea), O.: caeli: nivalis, V.: candore nives anteire, V.: candore tunicarum fulgens acies, L.—Fairness, beautycandore mixtus rubor: candor huius et proceritas. — Fig., brilliancy, splendor: fucatus. — Candor, integrity, sincerity, openness, frankness(poet.): si vestrum merui candore favorem, O.: Candore noto reddas iudicium, Ph.
-
…iras, conciliumque vocat tenuit mora nulla vocatos. Est via sublimis, caelo manifesta sereno lactea nomen habet, candore notabilis ipso. Hac iter est superis ad magni tecta Tonantis regalemque domum. Dextra laevaque deorum atria nobilium valvis…
Ovid, Metamorphoses
-
…soror ; non, Idae et cupido quondam discordia Phoebo, Eveni patriis filia litoribus ; nec Phrygium falso traxit candore maritum avecta externis Hippodamia rotis sed facies aderat nullis obnoxia gemmis, qualis Apelleis est color in tabulis. non…
Propertius, Elegies
-
…blandis tardat imaginibus. tandem haurire parat demissis flumina palmis innixus dextro plena trahens umero. cuius ut accensae Dryades candore puellae miratae solitos destituere choros, prolapsum leviter facili traxere liquore tum sonitum rapto corpore fecit Hylas. cui procul…
Propertius, Elegies
-
…, contrahitur rictus, redeunt umerique manusque, ungulaque in quinos dilapsa absumitur ungues de bove nil superest formae nisi candor in illa. Officioque pedum nymphe contenta duorum erigitur metuitque loqui, ne more iuvencae mugiat, et timide verba…
Ovid, Metamorphoses
-
…coetum eorum, qui iam vixerunt et corpore laxati illum incolunt locum, quem vides, erat autem is splendidissimo candore inter flammas circus elucens quem vos, ut a Graiis accepistis, orbem lacteum nuncupatis ; ex quo omnia mihi…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…ea quidem tota esse ignea duorum sensuum testimonio confirmari Cleanthes putat, tactus et oculorum. nam solis calor et candor inlustrior est quam ullius ignis, quippe qui inmenso mundo tam longe lateque conluceat, et is eius tactus est…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…. dicemus igitur idem quod in Venere Coa corpus illud non est sed simile corporis, nec ille fusus et candore mixtus rubor sanguis est sed quaedam sanguinis similitudo ; sic in Epicureo deo non rem sed similitudines esse rerum .…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…non ut appareat. Tum removebitur omnis insignis ornatus quasi margaritarum, ne calamistri quidem adhibebuntur ; fucati vero medicamenta candoris et ruboris omnia repellentur ; elegantia modo et munditia remanebit. Sermo purus erit et Latinus, dilucide planeque dicetur…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…tecum loqui quid tumultuaris, soror quid insanis quid clamorem exorsa verbis parvam rem magnam facis vicinum adulescentulum aspexisti ; candor huius te et proceritas voltus oculique pepulerunt ; saepius videre voluisti ; fuisti non numquam in isdem hortis ; vis…
Cicero, pro Caelio
-
…sunt ; qua facie quidem sit aut ubi habitet, ne quaerendum quidem est. Ut cum videmus speciem primum candoremque caeli, dein conversionis celeritatem tantam quantam cogitare non possumus, tum vicissitudines dierum ac noctium commutationesque temporum quadrupertitas ad…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes