cantherius
cantherius, a gelding
canthērĭus or cantērĭus, ii, m. [perh. κανθήλιος, a beast of burden].
- A gelding, Varr. R. R. 2, 7, 15; cf. Paul. ex Fest. p. 46 Müll.; Plaut. Aul. 3, 5, 21 (495); id. Capt. 4, 2, 34 (814); Cic. N. D. 3, 5, 11; id. Fam. 9, 18, 4; Sen. Ep. 87, 9.—
- B An ass, mule, Tert. Apol. 16; id. ad Nat. 1, 14.—Prov.: minime, sis, cantherium in fossam, put the hack in the ditch, when it is useless, Liv. 23, 47, 6 Weissenb. ad loc.—
- II Meton.
- A A man impotent through age, Plaut. Cist. 4, 2, 83 (753).—
- B In architecture, a spar under the roof, a rafter, Fr. chevron, Vitr. 4, 2.—
- C In the lang. of vine-dressing, a pole furnished with cross-pieces for supporting the vine, a trellis, Col. 4, 12, 1; 4, 4, 14; 11, 3, 62.—
- D Among veterinary surgeons, a kind of frame for suspending sick horses, Veg. 3, 47, 3.
canthērius (cantērius), ī, m. (viell. v. κανθήλιος, Lasttier), I) der verschnittene Hengst, der Wallach, auch verächtlich Gaul, Klepper (vgl. Lorenz Plaut. mil. 216), novellus, vetulus, Varr. fr.: debilis, Apul.: albus, Cic.: crucians, Marterklepper, Plaut.: cantherio vehi, Sen.: descendere de cantherio, Cato fr.: Caput Canteri, als Ortsbezeichnung, Corp. inscr. Lat. 6, 975a: minime sis cantherium in fossam (sc. demitte), beileibe nicht mit dem Gaul in eine Grube, in ein Loch, Liv. 23, 47, 6 (was sprichw. geworden = ja nicht so verkehrt gehandelt). – meton., v. einem schläfrig dastehenden, einem verlebten Menschen, quamquam vetus cantherius sum, mihi nunc, ut ego opinor, adhinniret, Plaut. fr. p. 19 ed. Mai. – v. Esel (Maulesel), Tert. apol. 16; ad nat. 1, 14. – II) übtr.: A) Pfähle mit Querstangen zum Anbinden des Weins, ein Jochgeländer, Col. 4, 12, 1 u.a. – B) als t. t. der Baukunst, gew. im Plur., die Dachsparren, das Dachgebälk, das Sparrwerk, franz. chevrons, Vitr. 4, 2, 5. – C) ein jochartiges Gestell zum Einhängen kranker Pferde, Veget. mul. 3, 47, 3. – ➳ Die Schreibung cantherius jetzt überall in den Ausgaben, wiewohl canterius im Corp. inscr. Lat. 22, 2248 u. 6, 975a.
canterius,hengst
adhuc sodalibus longe remanentibus, †canterinis licet et adminiculis suffragantibus
geldyng or gelt horse , canterius, eq[u ]us castratus
canthērĭus, et ses dérivés, v. canterius, etc.
canthērius or cantērius ī, m
- Celtic, a gelding: albi.—Prov.: minime, sis, cantherium in fossam, do not(put) the hack in the ditch, i. e. act perversely, L.