canthus
canthus, i, m., = κάνθος; lit.
- the iron ring around a carriage-wheel, the tire, Quint. 1, 5, 88, where it is considered as barbarian (African or Spanish).—Hence,
- B Meton. (pars pro toto), a wheel, Pers. 5, 71.
canthus (cantus), ī, m. (κανθός), I) der eiserne Reif um ein Rad, die Radschiene, Quint. 1, 5, 8. Vulg. 1. (3). regg. 7, 33. Augustin. dial. 6 extr. – meton. = das Rad, Pers. 5, 71. – II) der Augenwinkel, anguli oculorum, quos Graeci canthus vocant, Marc. Emp. 8. fol. 97 (a), 15.
canti, ferrum circa rotas
~i,faelgi
in modiolo apsari habent radii in cantos [gl.: ] transmittendijauntes, feleyes
vidit ‥ molendinares rotarum cantos et radios se in ipso fluminis impetu circumvolventes
custus carettarum: in xiiij piribus jantarum, xij piribus reon’ factis
in vij paribus jantarum, iij paribus radiorum scapell[andis ]
in ij cantis et ij radiis in vetere rota imponendis
in j clippa ad carettam bis circueunte gantum rote
in ij paribus gantorum
in posicione j canti et j radii in rota
in meremio pro radiis et gentis de proprio scapulando
in ij quartron’ cantuum pro dictis rotis emptis
in ‥ uno cursu gantorum [? ] coggorum cum alio cursu fusilli ligneicancelled
item xvj †cantirot‘[? l. canti rotarum ] ij s., ‥ item iiijhorslokkes
felwe of a whele , cantus, circumferencia
nave of qwyl , modius et modiolus, cantus
canti,vely ‥; hic cantus,a felow
ista aqua [vite ] habet probaciones sive signa cum aplicacione candele accense ad cauntum inferius
1 canthus, (16) ī, m. (mot celtique ?), cercle de fer, bande qui entoure la roue : Quint. 1, 5, 8 || roue : Pers. 5, 71. Voir cantus 2.