canterma
susurrus magicus. Gregorius Magn. lib. 12. Ind. 7. Ep. 13 :
Maleficio, quod vulgo Canterma dicitur, quosdam didicit maculatos.Ita MSS. præferunt. Vide an non legendum sit
Canterina; nam etiamnum Italis
Cantarinidicuntur, qui crebro ac ultro
cantant, vel incantant. Ita nostri olim
Chanterresdicebant. Hugo de Villanova Poeta vetus :
Quant uns Chanterres vient entre gent henorée.
A son hostel se sied, si fit joyaux et liez Un Chanterre il dit, d'Alexandre à ses piez.
Cantamina: nam ita Magorum incantationes vocat Apuleius in Apol.
vi Cantaminum. Alibi :
Profluentem sanguinem sisti Cantamine. Magica Cantamina,leg. 6. Cod. Th. de Malef. (9, 16.) Ita enim quidam legendum censent, pro
Contamina, id est,
Si quis magus, vel magicis Contaminibus adsuetus, qui Maleficus vulgi consuetudine nuncupatur, ut haruspex, aut ariolus, etc.Ubi indubie legendum
Cantaminibus, quidquid dicant viri docti, quod et voluit Tribonianus, qui in Cod. Just.
carminibus, reposuit : nam in hac lege agitur de magis, non de iis, qui eos
contabantur, aut
consulebant, vel quos
indago curiosior, seu
divinandi curiositastenebat, ut loquuntur lex 13. Cod. Th. de Hæret. (16, 5.) et lex 4. de Malefic. (9, 16.) Martianus Capella lib. 1 :
Jampridem quippe offensus Contamine movendorum, dedignatur Augur Pythius nuncupari.Vide Lindenbrogium ad Ammiani lib. 16. pag. 52.