capillaris
căpillāris, e, adj. [capillus],
- of or pertaining to the hair: herba, the plant otherwise called Capillus Veneris, App. Herb. 47: arbor, = arbor capillata; v. capillatus, Paul. ex Fest. p. 57 Müll.—
- II Subst.: căpillāre, is, n. (sc. unguentum), an unguent for the hair, pomatum, Mart. 3, 82, 28.
capillāris, e (capillus), zum Haar gehörig, Haar-, herba c. = adiantum (w. s.), Ps. Apul. herb. 47: arbor (= arbor capillata, s. capillātus), Paul. ex Fest. 57, 17. – subst., capillāre, is, n. (sc. unguentum), Haarsalbe, -pomade, Mart. 3, 82, 28.
[hepar ] retro in gibbo habet venulas subtilissimas, que dicuntur ~es, quasi graciles ad modum pili
aperiuntur pori epatis et ~arium venarum et renum
recipiat eam [medicinam ] ‥ cum re convertibili liquida, ut possit ‥ ad membra ‥ accedere ‥ per venas ~es
~es vene sunt vene subtiles valde que sunt post aures; sunt et alie ~es vene in epate
in venis ~ibus
căpillāris, e (capillus), qui concerne les cheveux : capillaris arbor P. Fest. 57, arbre auquel était attachée la chevelure des vestales après leur consécration à Vesta ; capillaris herba Ps. Apul. Herb. 47, capillaire [plante].