capillus
capillus, collect., the hair of the head, hair
dressed hair
- Lit., the hair of the head, the hair (while crinis is any hair).
- A Collect. (hence, acc. to Varr, ap. Charis. p. 80 P. in his time used only in the sing.; but the plur is found once in Cic., and since the Aug. poets very freq.) capillus passus, prolixus, circum caput Rejectus neglegenter, Ter. Heaut. 290; cf. id. Phorm. 106: versipellis, Plaut. Pers. 2, 2, 48 (230): compositus (or -um, acc. to Non. l. l.), id. Most. 1, 3, 97 (253); Ter. Eun. 646 Ruhnk.; 860: compositus et delibutus, Cic. Rosc. Am. 46, 135: horridus, id. Sest. 8, 19: promissus, long hair, Caes. B. G. 5, 14: longus barbaque promissa, Nep. Dat. 3, 1: horrens. Tac. G. 38: ornatus, Prop. 1, 2, 1: tonsus, Ov. M. 8, 151: niger, Hor. A. P. 37: albus, id. Epod. 17, 23: albescens, id. C. 3, 14, 25: fulvus, Ov. M. 12, 273 (opp. barba): virgines tondebant barbam et capillum patris, Cic. Tusc. 5, 20, 58: capillum et barbam promisisse, Liv. 6, 16, 4; Plin. 11, 39, 94, § 231.—
- B A hair (sing. very rare): in imaginem capilli unius sat multorum, Cael. Aur. Tard. 2, 11, 29.—So plur. (freq.), Cic. Pis. 11, 25; Prop. 1, 15, 11; 3 (4), 6, 9; Hor. C. 1, 12, 41; 1, 29, 7; 2, 11, 15; 3, 20, 14; Quint. 8, 2, 7; 11, 3, 160 (in Ov. M. alone more than fifty times).—
- II Transf.
- A The hair of men gen., both of the head and beard: Dionysius cultros metuens tonsorios, candente carbone sibi adurebat capillum, Cic. Off. 2, 7, 25 Beier (cf. id. Tusc. 5, 20, 58: ut barbam et capillum sibi adurerent): ex barbā capillos detonsos neglegimus, Sen. Ep. 92, 34; Suet. Ner. 1.—
- B The hair of animals: cuniculi, Cat. 25, 1: apum, Col. 9, 10, 1; Pall. Jun. 7, 7: haedi, Gell. 12, 1, 15: membranae, Pers. 3, 10; cf. Macr. S. 5, 11.—
- C The threads or fibres of plants, Plin. 21, 6, 17, § 33: capillus in rosā, id. 21, 18, 73, § 121; hence, capillus Veneris, a plant, also called herba capillaris, maidenhair, App. Herb. 47.
juvenis ‥ ~is pulcherrime crispis
~us,hær
cuncti qui sibi curiales videbantur ‥ longitudine ~orum cum feminis certabant
[mulieres ] ~os quos paucos habent augent emptis crinibus alienis
possunt fieri multa maleficia de ~is, pilis et sanguine
queritur de ~is et unguibus utrum resurgent
‘saga cilicina’ [] ‥ de pilis caprarum, quos ~os quandoque dicimus ad differentiam lane ovium, facta erant Exod. xxvi 7
hic pinus graciles succingitur alta capillos
in urna grandi si ~os Veneris, epaticam, ceterach et polytricum ‥ superstraveris
capilus Vene[ris ] magis subtiliat
oportet cutem mundificare cum decoctione ~i Veneris, eupatorii, ordei
~us Veneris, adiantos idem, herba est in petris nascens
~us Veneris ‥ G.filet , A.maydenher
(maydenheer or water-wourt , ~us virginis
- 1. haar v.e. mens: in het bijzonder hoofdhaar en baardhaar;
- 2. haar v. dieren;
- 3. een haar;
- 4. harige vezels of wortels v. planten.
頭髮。— veneris 鷄脚草。In capillum involare 牽人之髮。Capillos liberos non habere 連頭髮都當去。
Suggest a Translation
See an image
- caput.—Singcollect., the hair of the head, hair: passus, T.: involare alcui in capillum, T.: pexus: horridus: capillo esse promisso, long, Cs.: longus, N.: horrens, Ta.: niger, H.: fulvus, O.: capillum promisisse, L.: candente carbone sibi adurebat capillum, the beard.—Of the cony: cuniculi, Ct.—Plur, hairs, the hair: erant illi compti capilli: uncti, H.
-
…vita quod proprium Catilinae est, de eius dilectu, immo vero de complexu eius ac sinu ; quos pexo capillo, nitidos, aut imberbis aut bene barbatos videtis, manicatis et talaribus tunicis, velis amictos, non togis…
Cicero, in Catilinam
-
…emittitque Notum. Madidis Notus evolat alis, terribilem picea tectus caligine vultum barba gravis nimbis, canis fluit unda capillis ; fronte sedent nebulae, rorant pennaeque sinusque. Utque manu late pendentia nubila pressit, fit fragor hinc densi…
Ovid, Metamorphoses
-
…Pleias enixa est, letoque det imperat Argum. Parva mora est alas pedibus virgamque potenti somniferam sumpsisse manu tegimenque capillis. Haec ubi disposuit, patria Iove natus ab arce desilit in terras. Illic tegimenque removit et posuit pennas…
Ovid, Metamorphoses
-
…si quis monitis tardas adverterit auris, heu referet quanto verba dolore mea Quid iuvat ornato procedere, vita, capillo et tenuis Coa veste movere sinus, aut quid Orontea crinis perfundere murra, teque peregrinis vendere muneribus, naturaeque…
Propertius, Elegies
-
…Capitolia pompas postibus Augustis eadem fidissima custos ante fores stabis mediamque tuebere quercum, utque meum intonsis caput est iuvenale capillis, tu quoque perpetuos semper gere frondis honores. Finierat Paean factis modo laurea ramis adnuit utque caput visa est…
Ovid, Metamorphoses
-
…, fugit altera nomen amantis silvarum tenebris captivarumque ferarum exuviis gaudens innuptaeque aemula Phoebes. Vitta coercebat positos sine lege capillos. Multi illam petiere, illa aversata petentes inpatiens expersque viri nemora avia lustrat, nec quid Hymen, quid…
Ovid, Metamorphoses
-
…sic deus in flammas abiit, sic pectore toto uritur et sterilem sperando nutrit amorem. Spectat inornatos collo pendere capillos et quid, si comantur ait. Videt igne micantes sideribus similes oculos, videt oscula, quae non est…
Ovid, Metamorphoses
-
…parat ire viro. at non sic Ithaci degressu mota Calypso desertis olim fleverat aequoribus multos illa dies incomptis maesta capillis sederat, iniusto multa locuta salo, et quamvis numquam post haec visura, dolebat illa tamen, longae conscia…
Propertius, Elegies
-
…. et modo solvebam nostra de fronte corollas ponebamque tuis, Cynthia, temporibus ; et modo gaudebam lapsos formare capillos ; nunc furtiva cavis poma dabam manibus ; omniaque ingrato largibar munera somno, munera de prono saepe voluta sinu…
Propertius, Elegies
-
…quoque visa decens. Nudabant corpora venti, obviaque adversas vibrabant flamina vestes, et levis inpulsos retro dabat aura capillos, auctaque forma fuga est. Sed enim non sustinet ultra perdere blanditias iuvenis deus, utque monebat ipse Amor…
Ovid, Metamorphoses