captorius
captōrius, a, um (capio), zum Fangen dienend, tendicula, Augustin. c. Faust. 20, 17, – subst., captōrium, ī, n., das Fangnetz, Ps. Augustin. app. serm. 205, 1.
captōrius, a, um (captor), qui sert à prendre : Aug. Faust. 20, 17 || subst. n. captorium, ĭī, filets : Ps. Aug. Serm. 205, 1.