captivitas
captivitas, servitude, captivity
captīvĭtas, ātis, f. [captivus], the condition of captivus (post-Aug.; cf. Madvig. Cic. Cornel. Fragm. ap. Orell. V. 2, p. 71).
- I Lit.
- A Of living beings, captivity, bondage, Sen. Ep. 85, 27; Tac. A. 12, 51; 4, 25; 11, 23; id. H. 5, 21; Just. 3, 5, 2; 4, 3, 3; 4, 5, 12; 11, 3, 7; 11, 14, 11.—Also of animals, Plin. 8, 37, 56, § 134; Flor. 1, 18, 28.—
- B Collect.: nisi coetu alienigenarum, velut captivitas, inferatur, Tac. A. 11, 23.—
- C Of inanim. things, a taking, capture: urbium, Tac. A. 16, 16; id. H. 3, 83: Africae, Flor. 2, 6, 8.—Also in plur.: urbium, Tac. H. 3, 70.—
- II (Acc. to capio. II. A. 2. a.) Oculorum, blindness, Ap. Met. 1, 6, 12 Elm.
captīvitās, ātis, f. (captivus), der Zustand des captivus, I) eig.: a) v. leb. Wesen, α) die Gefangennahme, Verhaftung, ut in quoquam templo caedem vel captivitatem fieri prohiberent, Augustin. de civ. dei 1, 6 extr. – β) die Gefangenschaft, Knechtschaft, captivitas, verbera, catenae, egestas, Sen.: omnium captivitas et miserrima servitus, Iustin.: periculum captivitatis, Tac.: poena captivitatis, Iustin.: c. Babylonica, Eccl.: captivitati patrem eripere, Sen.: si aperte illi paupertatem, si captivitatem, si famem ac metum imprecaris, Sen.: hic regnum ipsum quaeque alia captivitas gignit arcet, Plin. pan.: nisi coetus alienigenarum velut captivitas inferatur, wenn ihr nicht durch eine Schar Fremder gleichsam Kriegsgefangenschaft aufgebürdet würde, Tac. ann. 11, 23. – b) von lebl. Ggstdn., die Einnahme, Eroberung, urbis, Tac.: Africae, Flor.: Plur., captivitates urbium, Tac. hist. 3, 70. Arnob. 2, 76. – II) übtr., das Gebundensein, der beschränkte Gebrauch Apul. met. 1, 6. – ➳ Genet. Plur. captivitatium, Ulpian. dig. 49, 15, 21. § 1.
[Haroldus ] a domino terre ‥ ~ati addicitur
[regis ] de ~ate Alemannica in regnum regressi
in ultimis temporibus ‥ populus Judeorum ‥ ad veram libertatem de ~ate redibit
ut sit ‥ castitas redemptio, jugalitas ~as
per sanctam crucem, qua ‥ humanum genus de diaboli ~ate [(AS: ] redemithæftnyde
anxius paupertatis evadere copiosus ~atem
a Salomone ad tempora ~atis ‥ fuerunt xviij sacerdotes
Septuagesima ~atem Babilonis significat, id est confusionis in qua nos sumus dum in mundo captivamur
Scottos ‥ in hoc sibi acquiescentes habuit ut ‥ omnem ~atem ad Karlel reducerent et libertati donarent
captīvĭtās, (12) ātis, f. (captivus), captivité, état de captif, de vaincu : Tac. Ann. 12, 51 || ensemble de captifs : Tac. Ann. 11, 23 || action de réduire en captivité : captivitates urbium Tac. H. 3, 78, prises de villes || captivité des animaux : Plin. 8, 134 || état de qqn qui est captus oculis : Apul. M. 1, 6.
- 1. gevangenschap, slavernij; ➤ captivitati patrem eripere;
- 2. verovering, inname [urbis];
- 3. gevangenneming, arrestatie.
captīvitās ātis, f
- captivus, servitude, captivity: monstrata comminus, shown to be impending, Ta.: urbis, capture, Ta.—Plur: urbium, Ta.