carpo
carpo, to pick, pluck, pluck off, cull, crop, gather
he gathered fresh flowers
to traverse the airy ways
- Lit., of plants, flowers, fruits, etc., to pick, pluck, pluck off, cull, crop, gather (class.; in prose and poetry, esp. in the latter very freq.; syn. decerpere).
- A In gen.: (flos) tenui carptus ungui, Cat. 62, 43; Hor. C. 3, 27, 44; Ov. M. 9, 342: ab arbore flores, id. ib. 9, 380; cf. infra, II.: rosam, poma, Verg. G. 4, 134: violas et papavera, id. E. 2, 47: violas, lilia, Ov. M. 5, 392: frondes uncis manibus, id. G. 2, 366: plenis pomaria ramis, Ov. H. 4, 29: vindemiam de palmite, Verg. G. 2, 90: fructus, id. ib. 2, 501: frumenta manu, id. ib. 3, 176.—
- B Esp.
- 1 Of animals, to take something as nourishment (cf. Burm. ad Phaedr. 1, 28, 4); first, of nourishment from plants, to crop, pluck off, browse, graze on, etc. (syn. depascere); also of flesh, to eat, devour (rare): alia (animalia) sugunt, alia carpunt, alia vorant, alia mandunt, Cic. N. D. 2, 47, 122: carpunt gramen equi, Verg. A. 9, 353; id. G. 2, 201; Ov. M. 1, 299: herbam, Verg. G. 3, 296; 3, 465; Ov. M. 13, 927: pabula, id. ib. 4, 217; id. F. 4, 750: alimenta, id. M. 15, 478: apes carpunt ex oleā arbore ceram, e fico mel, etc., gather, Varr. R. R. 3, 16, 24 sq.; cf.: apis carpens thyma, Hor. C. 4, 2, 29.—Poet.: Invidia (personif. envy) summa cacumina carpit, Ov. M. 2, 792: nec carpsere jecur volucres, id. ib. 10, 43; cf. Phaedr. 1, 28, 4.—Sometimes transf., of men: prandium, Ter. Ad. 591: carpe cibos digitis, Ov. A. A. 3, 755: pisces, pulles, Mart. 3, 13, 1.—Also, to carve; hence the pun in Petr. 36 fin.—
- 2 Poet., of other things, to tear off, tear away: summas carpens media inter cornua saetas, Verg. A. 6, 245.—Of wool, to pluck; hence, poet., to spin: vellera, Verg. G. 4, 335: pensa, id. ib. 1, 390; Prop. 3 (4), 6, 16; Hor. C. 3, 27, 64: lana carpta, carded, Cels. 6, 6, 1 (hence, facete: stolidum pecus, to pluck, i. e. to fleece rich lovers, Prop. 2 (3), 16, 8; Ov. A. A. 1, 420): ex collo furtim coronas, to pull off, Hor. S. 2, 3, 256: crinem genasque, to tear, rend, lacerate, Val. Fl. 8, 7; so acc. to Servius's inaccurate account, in a fragment of the Twelve Tables: mulier faciem ne carpito, Serv. ad Verg. A. 12, 606 (instead of the real words: MVLIERES. GENAS. NE. RADVNTO.; cf. Dirks. Fragm. XII. Tab. p. 668): artus in parva frusta, Sen. Thyest. 1061.—
- II Trop.
- A (Acc. to I. A.) To pluck, snatch, etc.: ut omni ex genere orationem aucuper, et omnes undique flosculos carpam atque delibem, Cic. Sest. 56, 119; id. de Or. 1, 42, 191: atque in legendo carpsi exinde quaedam, Gell. 9, 4, 5: oscula, to pluck, as it were, from the lips, to snatch, Prop. 1, 20, 27; Ov. H. 11, 117 Loers. N. cr.; id. M. 4, 358; Phaedr. 3, 8, 12 al.: basia, Mart. 5, 46, 1: gaudia, Ov. A. A. 3, 661: dulcia, Pers. 5, 151: regni commoda carpe mei, Ov. F. 3, 622: fugitivaque gaudia carpe, and snatch pleasures as they fly, Mart. 7, 47, 11: delicias, Prop. 2 (3), 34, 74.—
- B Esp.
- 1 (Acc. to I. B. 1.) In a good sense, to enjoy, use, make use of (mostly poet.; syn.: fruor, capio): breve ver et primos carpere flores, Ov. M. 10, 85 (cf.: flore aetatis frui, Liv. 21, 3, 4): illa mihi sedes, illic mea carpitur aetas, spent, lived, passed, Cat. 68, 35: diem, Hor. C. 1, 11, 8: honores virtutis, Val. Fl. 1, 177: auras vitales, Verg. A. 1, 388; cf. Sil. 3, 712: sub dio somnos, Verg. G. 3, 435: quietem, id. A. 7, 414: soporem, id. ib. 4, 522: noctes securas, Val. Fl. 5, 48; a poet. circumlocution for vivere, degere, etc.—
- b In a bad sense.
- α To gnaw at or tear character or reputation, to carp at, slander, calumniate, revile: more hominum invident, in conviviis rodunt, in circulis vellicant: non illo inimico, sed hoc maledico dente carpunt, Cic. Balb. 26, 57: nam is carpebatur a Bibulo, Curione, Favonio, id. ad Q. Fr. 2, 3, 2: Paulum obtrectatio carpsit, Liv. 45, 35, 5: imperatorem, id. 44, 38, 2: quae non desierunt carpere maligni, Quint. 11, 1, 24: maligno sermone, Suet. Aug. 27: obliquis orationibus, id. Dom. 2: nonnihil vocibus, Caes. B. G. 3, 17: aliquem sermonibus, Liv. 7, 12, 12: sinistris sermonibus, Plin. Ep. 1, 9, 5: Ciceronem in his, Quint. 9, 4, 64: te ficto quaestu, Cat. 62, 36 and 37: et detorquere recte facta, Plin. Ep. 1, 8, 6: famam vitamque, id. Pan. 53, 4; Suet. Calig. 34.—
- β To rob of strength, to weaken, enfeeble, wear away, consume; or poet., with the idea extended (cf. absumo), to consume completely, to destroy: vires, Verg. G. 3, 215; Liv. 9, 27, 6: quid si carpere singula (jura) et extorquere... patiemini, id. 34, 3, 2; esp. of in ward care, anxiety, longing, etc.: at regina, gravi jamdudum saucia curā, Volnus alit venis et caeco carpitur igni, Verg. A. 4, 2; Ov. M. 3, 490; 10, 370: solane perpetua maerens carpere juventā? Verg. A. 4, 32: curā carpitur ista mei, Ov. A. A. 3, 680: aegra assiduo mens carpitur aestu, Val. Fl. 3, 305; Lucr. 9, 744; Sil. 15, 1: invidia carpit et carpitur unā, Ov. M. 2, 781; cf. Prop. 3 (4), 5, 3: non ego Tot tuos patiar labores carpere lividas Obliviones, to wear away, Hor. C. 4, 9, 33; cf.: otia corpus alunt, animus quoque pascitur illis; Inmodicus contra carpit utrumque labor, Ov. P. 1, 4, 21 sq.: aras etiam templaque demolitur et obscurat oblivio, neglegit carpitque posteritas, Plin. Pan. 55, 9: totum potest excedere quod potest carpi, Sen. N. Q. 2, 13, 2.—So,
- γ In milit. lang., to inflict injury upon an enemy (esp. by single, repeated attacks), to weaken, harass: agmen adversariorum, Caes. B. C. 1, 63: hostes carpere multifariam vires Romanas, Liv. 3, 5, 1; 22, 32, 2; 27, 46, 6; cf. id. 3, 61, 13 infra; Weissenb. ad Liv. 22, 16, 2; Tac. A. 12, 32; Luc. 4, 156: novissimum agmen, Caes. B. C. 1, 78 fin.: novissimos, Liv. 8, 38, 6: extrema agminis, id. 6, 32, 11. —
- 2 To separate a whole into single parts, to cut to pieces, divide (syn.: dividere, distribuere): neque semper utendum est perpetuitate, sed saepe carpenda membris minutioribus oratio est, Cic. de Or. 3, 49, 190: in multas parvasque partes carpere exercitum, Liv. 26, 38, 2: summam unius belli in multa proelia parvaque, id. 3, 61, 13: Erymanthus... ab accolis rigantibus carpitur, is drawn off into canals, Curt. 8, 9, 410. —With a reference to the meaning
- α supra: si erunt plures qui ob innocentem condemnandum pecuniam acceperint, tu non animadvertes in omnis, sed carpes ut velis, et paucos ex multis ad ignominiam sortiere? distinguish, single out, Cic. Clu. 46, 129; cf.: in multorum peccato carpi paucos ad ignominiam, id. ib.—
- 3 Viam, iter, etc., or with definite local substantives, terram, mare, litora, etc., to go, tread upon, pass over, navigate, sail along or through, to take or pursue one’s way (syn. ire): viam, Verg. A. 6, 629; Hor. S. 2, 6, 93; Ov. M. 8, 208; 11, 139: iter, Hor. S. 1, 5, 95; Ov. H. 18, 34; id. M. 2, 549; 10, 709: supremum iter = mori, Hor. C. 2, 17, 12: gyrum, to go in a circle, Verg. G. 3, 191: fugam, to fly, Sil. 10, 62; cf.: prata fugā, Verg. G. 3, 142: pede viam, Ov. A. A. 2, 230: pede iter, id. F. 3, 604: pedibus terras, pontum remis, Prop. 1, 6, 33: pede campos, Ov. Tr. 1, 10, 23: mare, id. M. 11, 752: litora, id. ib. 12, 196; 15, 507: aëra alis, id. ib. 4, 616; cf. Verg. G. 4, 311: aethera, Ov. M. 8, 219: carpitur acclivis per muta silentia trames, id. ib. 10, 53.
➳ forme carpeo Apic. 4, 151 || carpio Vict. Vit. Vand. 3, 66 ; Greg. Tur. Mart. 2, 19.
- 1. (af)plukken, afbreken, afrukken, (af)trekken [flores ex arbore; herbas manibus; pensum spinnen];
- 2. (v. dieren) (af)vreten, (af)grazen [gramen]; (v. bijen) uitzuigen [flores];
- 3. genieten; ➤ carpe diem! (Hor.); aetatem ~; quietem ~; molles sub divo somnos ~; soporem ~;
- 4. (een weg) stap voor stap afleggen, doorkruisen, (haastig) lopen door, vliegen door [mare; aethereum volucri pede iter];
- 5. (in stukken) scheuren [viscera dente; iecur];
- 6. versplinteren, verdelen, verbrokkelen [in multas parvasque partes exercitum; orationem in korte, afgebroken zinnen voordragen];
- 7. uitzoeken, uitkiezen;
- 8. bespotten; (be)kritiseren, berispen [alqm sermonibus];
- 9. (langzamerhand) verzwakken, uitputten, verteren; ➤ labor carpit corpus; curā carpitur ista mei;
- 10. (milit. t.t.) (de vijand) ongerust maken, prikkelen, door kleine aanvallen aan verschillende kanten verzwakken.
取。摘。拏。去。責。謗。— iter 行路。— lanam 刷毛。— vires 減力。— pecus 剪羊毛。— iter supremum 死。— maledico dente 謗人。言刺人。— agmen 減少兵營。— exercitum in multas partes 分兵馬往各處。— somnos 睡。偃息。— vitales auras 活。Forma carpitur suo spatio 日久美容卽敗。
Suggest a Translation
See an image
Pro signo piscis, qui vulgari nomine Carpo dicitur, etc.Vide Carpio.
- CARP-, to pick, pluck, pluck off, cull, crop, gather: flores, H.: rosam, V.: manibus frondes, V.: frumenta manu, V.— To take(as nourishment), crop, pluck off, browse, graze on: gramen, V.: pabula, O.: (apis) thyma, H.: Invidia summa cacumina carpit, O.: (prandium) quod erit bellissumum, pick dainties, T.—To tear off, tear away, pluck off, pull out(poet.): inter cornua saetas, V.: vellera, to spin, V.: pensum, H.: ex collo coronas, to pull off, H.— Fig., to pluck, snatch: flosculos (orationis): luctantia oscula, to snatch, O.—To enjoy, seize, use, make use of: breve ver, O.: diem, redeem, H.: auras vitalīs, V.: quietem, V.—To gnaw at, tear, blame, censure, carp at, slander, calumniate, revile: maledico dente: militum vocibus nonnihil carpi, Cs.: alquem sermonibus, L.: opus, O.—To weaken, enfeeble, wear away, consume, destroy: regina caeco carpitur igni, V.: invidia carpit et carpitur unā, O.: Tot tuos labores, i. e. to obscure the fame of, H.—In war, to inflict injury upon, weaken, harass: agmen adversariorum, Cs.: vires Romanas, L.: extrema agminis, L.— To cut to pieces, divide: carpenda membris minutioribus oratio: in multas partīs exercitum, L.—To take apart, single out: tu non animadvertes in omnes, sed carpes ut velis: carpi paucos ad ignominiam. — To go, tread upon, pass over, navigate, sail through, take one's way. viam, V.: supremum iter (i. e. mori), H.: gyrum, to go in a circle, V.: mare, O.: Carpitur acclivis trames, O.
-
…si fors tulit, ancora prato, aut subiecta terunt curvae vineta carinae ; et, modo qua graciles gramen carpsere capellae, nunc ibi deformes ponunt sua corpora phocae. Mirantur sub aqua lucos urbesque domosque Nereides, silvasque tenent…
Ovid, Metamorphoses
-
…duo sectati fratres, Aquilonia proles, hunc super et Zetes, hunc super et Calais, oscula suspensis instabant carpere palmis, oscula et alterna ferre supina fuga. ille sub extrema pendens secluditur ala et volucres ramo summovet insidias…
Propertius, Elegies
-
…tu seu mollis qua tendit Ionia, seu qua Lydia Pactoli tingit arata liquor ; seu pedibus terras seu pontum carpere remis ibis, et accepti pars eris imperii tum tibi si qua mei veniet non immemor hora, vivere me…
Propertius, Elegies
-
…avulso non deficit alter aureus, et simili frondescit virga metallo. Ergo alte vestiga oculis, et rite repertum carpe manu ; namque ipse volens facilisque sequetur, si te fata vocant ; aliter non viribus ullis vincere, nec…
Vergil, Aeneid
-
…Grai dixerunt nomine Aornon. quattuor hic primum nigrantis terga iuvencos constituit, frontique invergit vina sacerdos ; et summas carpens media inter cornua saetas ignibus imponit sacris, libamina prima, voce vocans Hecaten, Caeloque Ereboque potentem. Supponunt…
Vergil, Aeneid
-
…quas superioribus diebus traduxerant, castra coniungunt. relinquebatur Caesari nihil, nisi uti equitatu agmen adversariorum male haberet et carperet. pons enim ipsius magnum circuitum habebat, ut multo breviore itinere illi ad Hiberum pervenire possent. equites ab…
Julius Caesar, Civil War
-
…. Nam Pythagoras, qui censuit animum esse per naturam rerum omnem intentum et commeantem, ex quo nostri animi carperentur, non vidit distractione humanorum animorum discerpi et lacerari deum, et cum miseri animi essent, quod plerisque contingeret…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…membris distinguatur, ut conversiones habeat absolutas. Neque semper utendum est perpetuitate et quasi conversione verborum, sed saepe carpenda membris minutioribus oratio est, quae tamen ipsa membra sunt numeris vincienda. Neque vos paean aut herous ille conturbet…
Cicero, de Oratore
-
…rem posse casus recipere intellegebant. hoc probato consilio ex castris proficiscuntur. Caesar equitatu praemisso, qui novissimum agmen carperet atque impediret, ipse cum legionibus subsequitur. nullum intercedebat tempus, quin extremi cum equitibus proeliarentur. Genus erat…
Julius Caesar, Civil War
-
…. sin autem sortiri ad poenam et hominum delictum fortunae iudicio committere minime censorium est, certe in multorum peccato carpi paucos ad ignominiam et turpitudinem non oportet. verum omnes intellegimus in istis subscriptionibus ventum quendam popularem esse quaesitum .…
Cicero, pro Cluentio