censitor
censītor, ōris, m. [1. censeo, censītus], in the provinces,
- the magistrate presiding over the rating of citizens ( = censor), Dig. 41, 1, 30; 50, 15, 4; Cod. Th. 6, 3, 2; Inscr. Orell. 208 al.
cēnsītor, ōris, m. (1. censeo) = τιμητής(Gloss.), der Taxierer, Zensor, bes. der Steuer, Ulp. dig. 50, 15, 4. § 1. Cassiod. var. 9, 11. Corp. inscr. Lat. 3, 1463: censētor geschr., Sidon. ep. 8, 8, 3. Alcim. Avit. 6, 612.
dicuntur flumina vice ~orum, id est judicum vel principum, fungi: judex enim ‥ sepe quod unius est alteri adjudicat
cēnsitŏr, ōris, m. (censeo), commissaire répartiteur [des impôts] : Cassiod. Var. 9, 11 ; CIL 3, 1463.
censitor , oris. m. et, v. censor
See an image
See an image
CENSITOR
CENSI´TOR[CENSORp. 403 a. ]
Censītor
A provincial census-taker. See censor.