censitus Save Lewis & Short Gaffiot 2016 Du Cange censītus, a, um, = census, v. 1. censeo. cēnsitus, a, um, v. censeo ➳. CENSITUS, Dives, in Doctr. Alex. de Villa Dei edit. ann. 1484. Vide alia notione in Census, et Censatus, ibidem. Vide Censicus.