ceroferarius
cērōfĕrārĭus, ii, m. [cera-fero],
- the waxlight bearer, an attendant at Christian ceremonial worship (eccl. Lat.), Isid. Orig. 7, 12, 29.
cēroferārius, ī, m. (cera u. fero), der Wachskerzenträger, ein Diener beim christlichen Gottesdienst, Isid. 7, 12, 29.
~ium cereo et urceolum vacuum ‥: accolitus cum ordinatur ‥ ab archidiacono accipiat ceroferarrium cum cera
in primis venerunt episcopi et abbates ‥, precedentibus eos cruce, ~iis, turribulis cum aqua benedicta
~ii ‥ accendantur ut sint parati ad introitum misse
te ‥ ab ordine accolitatus degradamus ‥ et in signum degradacionis ‥ tibi ~ium et urceolum auferimus
xj candelabra minora super ~ium exhibuit
cum cruce, turibulis, cereferariis
accolithus, ~ius
hi sunt in nostra ecclesia quos acolytos et ~ios dicimus, qui cereas candelas, thuribulum portant ac preparant
~ii regredientes cereos ipsos retulere
introeant ceropherarii et acceptis candelabris veniant obviam sacerdoti ad gradum presbyterii
~ii ad supremum gradum chori cereos portabunt
xij pueris in ecclesia Linc’ ministrantibus, viz. ~iis et turribulariis
cum corpora hujusmodi necatorum debeant coronariis presentari, ‥ precedentibus ~iis cum accensis cereis et nola pulsante est communio sacra approbata(
colyte , accolitus, ~ius
a serge berer , ~ius
deinde duo ~ii albis cum amictibus induti tantum
cērŏfĕrārĭus, ĭī, m. (cera, fero), porteur de cierge, acolyte [dans les cérémonies chrétiennes] : Isid. Orig. 7, 12, 29.