cernuus
cernuus, stooping forwards, head-foremost
Frieze-Dennison Vergil
cernuus , a, um: (adj.), with head or face prone downward; pitching, bending with the head to the ground, prostrate, 10.894.
Could not find cernuus2 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
cernŭus, a, um, adj. [root kar, v. celsus; cf. κάρηνον, cerebrum],
- with the face turned towards the earth, inclined forwards, stooping or bowing forwards (very rare and only poet.): cernuus dicitur proprie inclinatus, quasi quod terram cernit, Non. p. 20, 33 sq.; Lucil. ib. p. 21, 1: ejectoque incumbit cernuus armo, * Verg. A. 10, 894 (v. Serv. ad h. 1.): cernuus inflexo sonipes effuderat armo, Sil. 10, 255 sq.; Arn. 7, p. 246.—Hence,
- II That turns a somersault; a tumbler, mountebank, κυβιστητήρ, πεταυριστής, Lucil. ap. Non. p. 21, 6; Varr. ap. Serv. ad Verg. A. 10, 894; cf. Gloss. Philox.: cernuli πεταυρισταί.
cernŭus, i, m.,
- a kind of shoe, acc. to Paul. ex Fest. p. 55 Müll., and Isid. Orig. 19, 34, 13.
ut genibus flexis et curvo poplite patrem / cernuus oraret
cernua non flectit simulacris colla nefandis
~us,hald
cernuus ad terram contracto corpore totus / herebat
~a cervice vestram imprecor ‥ pietatem
~o capite benedictionem petunt
qui eum ‥ ~is vocibus invocatis
1 cernŭus, (16) a, um (*cersnuus, cf. cerebrum), qui se courbe ou tombe en avant : equus incumbit cernuus Virg. En. 10, 894, le cheval sʼabat la tête en avant.
2 cernŭus, ī, m. , saltimbanque, bateleur : Lucil. d. Non. 21, 6 || espèce de guêtre : P. Fest. 55, 6 ; Isid. Orig. 19, 34, 13.
- 1. (Verg.) vooroverstortend, over de kop slaand [equus];
- 2. (Laatl.) voorovergebogen.
Perrogitat matites liniens Ore pedes digitosque tuos, Cernuus Abbo tuus jugiter.
cernuus
adj.
- 2 CEL-, stooping forwards, head-foremost: quadrupes, V.
CERNUUS
CER´NUUS[SALTATIO]
Cernuus
See saltatio.