ciconia
ciconia, a stork
cĭcōnĭa, ae, f.,
- a stork, Plin. 10, 23, 32, § 63; Hor. S. 2, 2, 49; Ov. M. 6, 97; Juv. 14, 74 al.; at Praeneste called conia, Plaut. Truc. 3, 2, 23 (691).—
- II Meton.
- A A derisory bending of the fingers in the form of a stork’s bill, Pers. 1, 58; Hier. prol. in Sophon. Ep. 125, n. 18.—
- B An implement in the form of a T, used by rustics to measure the depth of furrows, Col. 3, 13, 11.—
- C A transverse pole, moving upon a perpendicular post, for drawing water, etc. (syn. tolleno), Isid. Orig. 20, 15, 3.
cicōnia, ae, f. (cano), I) der Storch, Publ. Syr. mim. 7. Varr. sat. Men. 272. Hor. sat. 2, 2, 49. Ov. met. 6, 97. Phaedr. 1, 26, 3. Plin. 10, 61. Capit. Anton. phil. 13, 6: bei den Pränestinern verstümmelt conea gen., nach Plaut. truc. 691; vgl. Prob. de ult. syll. 18, 5. p. 263, 9 K. (wo vulgär coneas u. ciconeas). – ad ciconias nixas (bei den einander mit dem Schnabel zugekehrten, also einander ansehenden), eine Örtl. auf dem Marsfelde, Not. urb. reg. IX.: de ciconiis, Corp. inscr. Lat. 6, 1785, 4. Vgl. Hülsen in Pauty-Wissowa Realenz. III, 2543. – II) meton.: A) die nachgeahmte Figur des sich auf- u. abbewegenden Storchhalses, um einen dadurch zu verhöhnen, Pers. 1, 58. Hieron. epist. 125, 18 u. prol. in Sophon. – B) ein Richtscheit in Gestalt eines *, Col. 3, 13, 11. – C) bei den Hispaniern = tolleno, der Wasserheber, Isid. 20, 15, 3.
candida forma nitens necnon et furva nigrescens / est mihi ‥
~iae gratulant vel glottorant vel critalant
~iastorc
~ia ‥ avis concordie est
~ie per totam insulam rarissime sunt, et ille nigre
esse queunt in ea [aula ] ‥ / pica, monedula grusque, ciconia cum philomena
aves cortis sunt hee: pulli, ‥ anates, cigonie [gl.: ], ardeesygonie
dicitur ciconia quasi cicannia [] : siconia, Trevisa as it were sicania
quod cigonie ita parentes diligunt
hec sigonia, A.a storke
†imbis, i. pes ~ie [cf. ]ib. : †iraberapp. 218
juxta quem [sc. puteum ] stabat hinc telon [gl.: ], quod Hispani ciconiam [tumberels v. l. siconia, gl.: ] vocantstore veltumberel
kypptre off a wel , telo, ~ia
a tumrelle of a wele , appodencium, ~ium, ~ia
cĭcōnĭa, (14) æ, f. , ¶ 1 cigogne : Hor. S. 2, 2, 49 || [geste de moquerie] : si respexeris, ciconiarum deprehendes post te colla curvari Hier. Ep. 125, 18, en te retournant tu verras quʼon singe derrière toi le cou des cigognes ; cf. Pers. 1, 58 ¶ 2 espèce dʼéquerre : Col. Rust. 3, 13, 11 ¶ 3 appareil à puiser lʼeau [fait dʼune longue perche montée sur pivot] : Isid. Orig. 20, 15, 3.
Cumque adhuc Jacium obsidioni cedere penitus recusaret, procul a castro,ingens turris trabibus tabulisque consertis... construitur, quæ summis occulte rotis contra castrum funibus trahebatur, habens in summo eminentem longamque trabem, quam vulgo alii telonem, alii Ciconiam vocant, qua, postquam lignea turris hæreret saxo, viros bellatores exponerent supra castrum.
Ciconnal, dicunt. Ubi etiam
Telonaet
Telo, voces sunt corruptæ ex
Tollenum. Vide in hac voce.
cicōnia ae, f
- a stork, H., O., Iu., Ph.