Cicurius Save Lewis & Short Du Cange Cĭcŭrĭus, ĭi, m. (Cĭcŭrīnus, Bip.), a cognomen in the Veturian gens [sc. a cicure], Varr. L. L. 7, § 91 Müll. CICURIUS, Prudens, gratus, cautus, astutus, vafer, placidus, mansuetus : unde Cicurare, prudenter vel mansuete se continere, militare, mansuete facere. Jo. de Janua.