collimitaneus
col-līmĭtānĕus (conl-), a, um, adj.,
- bordering upon; with dat.: Phrygia Galatiae, Sol. 40, 9.
collīmitāneus, a, um (con u. limitaneus), angrenzend, Phrygia Galatiae collimitanea, Solin. 40, 9: Libya, quae contigua est Africae et omnino collimitanea, Augustin. serm. 46, 41.
multitudo ‥ ab oppidanis [Londonie ] repulsa iram in ~eam Merciam effundit
hec opinio predicte opinioni ~ea est
collīmĭtānĕus, a, um (cum, limitaneus), limitrophe : Sol. 40, 9 ; Aug. Serm. 46, 27.