collimitare

collimitare, ~ari , (w. dat. or cum or absol.) to adjoin, border on: a (of territories); b (anat.). c (pr. ppl. as sb.) neighbour. a provincia illa [Australium Saxonum] ~atur ab una parte Westsaxonibus, ab altera Cantuariis W. Malm. GP II 96; regna horum duorum fratrum ~abantur, trium dierum interjecto itinere Hist. Meriadoci 381.  b Alf. Angl. Cor 4. 1 (v. cor 1); ~antur cum meseraicis et improprie vene dicuntur Ric. Med. Anat. 223; membrum ~ans et habens societatem cum ipso Gilb. VII 292v. 2; anima racionalis ita est in qualibet corporis parte signata ut tamen tota sit extra ipsam et, quia non est ~ata parti, excedit eam R. Marston QD 77.  c terrain ‥ tyranni ‥, cujus vires et versutias colimitantum ei quisquam vix evaderet W. Poit. I 32.