collocatio
- I In gen.: siderum, Cic. Univ. 9, 26: moenium, Vitr. 5, 3. —
- B Esp. in speech: verborum, Cic. de Or. 3, 43, 171; 2, 13, 54; id. Or. 25, 83; 70, 232; Quint. 1, 10, 22; cf. id. 8, prooem. § 6; 8, 3, 41; 9, 4, 58; 9, 4, 89: argumentorum, Cic. de Or. 2, 42, 181: rerum, Quint. 3, 3, 8. —
- II Esp.: filiae, an endowing, giving in marriage (v. colloco, I. B.), Cic. Clu. 66, 190.
omnis ordo, omnis armonia, omnis virtus, omnis custodia, omnis ~o
~o, i. extremitas,gestapelung
donationem, concessionem et ~onem terre de K. ‥ confirmasse(
beneficium ecclesiasticum ‥ ad ipsius ~onem, presentacionem, nominacionem aliamve disposicionem quamcumque pertinens
- 1. plaats, plaatsing, ordening [siderum; moenium; verborum];
- 2. het uithuwelijken [filiae].
Item Collocationes domorum, xxxiij. solidos.Nisi sit Præstatio pro loco domus ædificandæ, Gall.
- conloco, an arrangement, collocation: siderum.—In rhet.: verborum: argumentorum.—An endowing, giving in marriage: filiae.
-
…sit scientia rerum earum, quae agentur aut dicentur, loco suo collocandarum. Ita videtur eadem vis ordinis et collocationis fore ; nam et ordinem sic definiunt compositionem rerum aptis et accommodatis locis ; locum autem actionis opportunitatem temporis esse…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…ut neutram classem alteri omnino praeferendam credamus, ea reliquis discrepantiis confirmatur. denique in molestissimo varietatis genere quod continetur collocatione verborum unus locus est quo confidenter iudicare liceat, p ., , ubi γ praestat ; in ceteris variis…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…tamen in oratione poematis similitudinem. Est enim in utroque et materia et tractatio materia in verbis, tractatio in conlocatione ver borum. ternae autem sunt utriusque partes verborum translatum, novum, priscum nam de propriis nihil hoc loco…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…, liberales autem, qui suis facultatibus aut captos a praedonibus redimunt aut aes alienum suscipiunt amicorum aut in filiarum collocatione adiuvant aut opitulantur in re vel quaerenda vel augenda. Itaque miror, quid in mentem venerit Theophrasto in eo…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…aliquod altius transfertur idque in oratione humili ponitur quod idem in alia deceret. illam autem concinnitatem, quae verborum conlocationem inluminat eis luminibus quae Graeci quasi aliquos gestus orationis σχήματα appellant, quod idem verbum ab eis etiam in sententiarum…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…BE haud paucis locis per se pravum esse apparet, ut reliquis quoque locis, quibus BE ab ARNV verborum collocatione dissentiunt, non maiorem fidem sed neglegen tiam fuisse causam huius dissensus concludere debeamus. Codices denique N et V…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…quibus, quod quasi virtutem maxime significat, facillime forma lauda tur. deinde est ad facta veniendum, quorum conlocatio triplex est aut enim temporum servandus ordo est aut in primis recentissimum quidque dicendum aut multa et varia facta in…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…quid mali. Itaque nunc illuc redeo, Catule, in quo tu me paulo ante laudabas, ad ordinem conlocationemque rerum ac locorum ; cuius ratio est duplex ; altera, quam adfert natura causarum, altera, quae oratorum…
Cicero, de Oratore
-
…, quod maxime tamquam stellis quibusdam notat et illuminat orationem. Sequitur continuatio verborum, quae duas res maxime, conlocationem primum, deinde modum quendam formamque desiderat. Conlocationis est componere et struere verba sic, ut neve asper eorum…
Cicero, de Oratore
-
…aut ad molestiam aut ad cupiditatem aut ad metum tot sunt enim motus genera, partes plures generum singulorum omnem conlocationem ad finem accommodo quaestionis. Nam est in proposito finis fides, in causa et fides et motus. Qua…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria