colloco
colloco, to set right, arrange, station, lay, put, place, set, set up, erect
- I Lit.
- A In gen.; constr. usu. with in and abl. (cf. Ramsh. Gr. p. 467 sq.; Zumpt, Gr. § 489); more rarely with in and acc.; also with other prepositions, or absol.
- α With in and abl.: istam conloca cruminam in collo plane, Plaut. As. 3, 3, 67 (657): in rostris collocati, Cic. Sest. 38, 83: aliquem in cubili, id. Tusc. 2, 17, 39: in navi, id. Planc. 41, 97: in custodiā, id. Phil. 7, 7, 19; id. Par. 3, 2, 25: in solitudine, id. Lael. 23, 87: uno quidque in loco, id. de Or. 1, 35, 163: Herculem in concilio caelestium, id. Off. 3, 5, 25: legiones in cervicibus nostris, id. Fam. 12, 23, 2; id. Agr. 2, 27, 74: legionem in eis locis hiemandi causā, Caes. B. G. 3, 1; cf.: exercitum in hibernis, id. ib. 3, 29 fin.: me in gremio Veneris, Cat. 66, 56: pedem grabati In collo sibi, id. 10, 23: insidias bipertito in silvis, Caes. B. G. 5, 32: quas (copias) in convalle in insidiis, id. ib. 3, 20: juvenem in latebris, Verg. G. 4, 424 al.: tabulas bene pictas in bono lumine, Cic. Brut. 75, 261; id. Pis. 25, 61: supremo In monte saxum, Hor. Epod. 17, 68: corpus in vestibulo, Suet. Aug. 100; Cat. 10, 23: praesidia in litore, Nep. Hann. 11, 4.—With locat. proper names; of towns: classem Miseni et alteram Ravennae, Suet. Aug. 49: singulas cohortes, Puteolis et Ostiae, id. Claud. 25: se Athenis collocavit, established himself, settled there, Cic. Fin. 5, 2, 4.—So also with adv. of place: occupato oppido, ibi praesidium collocavit, Caes. B. G. 1, 38; 7, 9: ubi iste castra collocarat, Cic. Verr. 2, 5, 37, § 96. —
- β With in and acc.: in tabernam vasa et servos, Plaut. Men. 5, 6, 27 (992): me in arborem, id. Aul. 4, 8, 6 (706): eam in lectum, Ter. Eun. 593 (ipsum verbum collocant proprium est, et ascribitur pronubis, Don.): exercitum in provinciam hiemandi gratia, Sall. J. 61, 2; cf. supra, Caes. B. G. 3, 1, and 3, 29; cf. also id. ib. 1, 18, B. 1. infra: maxilla ubi in suam sedem collocata est, Cels. 8, 7.—
- γ With simple abl.: oculos pennis, Ov. M. 1, 723.—
- δ With other prepositions (freq. in Suet.): comites apud ceteros hospites, to lodge, quarter, Cic. Verr. 2, 1, 24, § 63: ut ante suum fundum Miloni insidias conlocaret, to lay an ambush for, id. Mil. 10, 27: cohortis legionarias quattuor advorsum pedites hostium, Sall. J. 51, 3: legiones propius Armeniam, Tac. A. 13, 7; cf.: ipse propior montem suos conlocat, Sall. J. 49, 1: obsides super se, Suet. Aug. 43: singulas infra se, id. Calig. 24: juxta se, id. Ner. 13: circa se, id. Tit. 9, consulares super pulpitum, id. Calig. 54: lecticam pro tribunali, id. Aug. 33.—
- ε Absol.: sine tumultu praesidiis conlocatis: Sall. C. 45, 2; cf. Caes. B. G. 3, 4; 4, 33: tabulis et signis propalam collocatis, Cic. de Or. 1, 35, 161: columnas neque rectas, neque e regione, id. Q. Fr. 3, 1, 1, § 2: lecticae collocabantur, id. Phil. 5, 6, 18: signum Jovis, id. Cat. 3, 9, 21: sedes ac domicilium, Cic. Verr. 2, 2, 3, § 6: postquam impedimenta collocata animadvertit, Liv. 44, 37, 1 (cf.: constituere impedimenta, id. 44, 36, 6): chlamydem, ut pendeat apte, Ov. M. 2, 734: collocat hasta sues, lays prostrate, kills, Mart. 5, 65, 10: reliqua signa in subsidio (i. e. ad subsidium) artius conlocat, Sall. C. 59, 2; so, ceterum exercitum in subsidiis, id. ib. § 5 Kritz N. cr.: vos, bonae feminae, collocate puellulam (cf. B. 1. infra), Cat. 61, 184.—
- B Esp.
- 1 To give in marriage: filiam alicui, Tac. Agr. 9 fin.; cf. Suet. Claud. 27; so Cic. Brut. 26, 98; Nep. Att. 19, 4; Suet. Caes. 21; id. Aug. 64; id. Calig. 24; id. Dom. 22 al.: matrem homini nobilissimo, Caes. B. G. 1, 18: aliquam in matrimonium, Cic. Div. 1, 46, 104; together with in matrimonio, Dig. 36, 1, 77: eam in se dignam condicionem, Plaut. Trin. 1, 2, 122 (160): sororem ex matre et propinquas suas nuptum in alias civitates, Caes. B. G. 1, 18; so, nuptum, Plaut. Trin. 3, 3, 7 (735); Col. 4, 3, 6; Dig. 3, 2, 11.—Less freq. absol.: virginem, Nep. Epam. 3, 5: filiam alicujus, id. Arist. 3, 3; cf.: in collocandā filiā, Tac. A. 4, 39: collocantis filiam, Just. 9, 6, 2.—
- 2 Collocare pecuniam, dotem, faenus, etc., a mercantile t. t., to give, lay out, invest, advance, place money, a dowry, wealth, etc.: rem herilem, Plaut. Men. 5, 6, 2 (967): in eā provinciā pecunias magnas collocatas habent, Cic. Imp. Pomp. 7, 18; cf.: pecunias in emptiones praediorum, Dig. 17, 1, 2: pecunias graviore faenore, Suet. Aug. 39: curavit, ut in eo fundo dos collocaretur, Cic. Caecin. 4, 11: nusquam posse eam (pecuniam) melius conlocari, id. ib. 5, 15: duas patrimonii partes in solo, Suet. Tib. 48; cf.: duas faenoris partes in agris, Tac. A. 6, 17: pecuniam idoneis nominibus, Dig. 35, 2, 88.— Hence,
- b In gen., to employ, invest money in some way: patrimonium suum non effudit: in rei publicae salute collocavit, Cic. Phil. 3, 2, 3: miliens sestertium eā munificentiā collocatum, Tac. A. 6, 45.—
- 3 (Like the Gr. προτιθέναι.) To lay out a dead body in state in the vestibulum: aliquem sancte ac reverenter in hortis Domitiis, Capitol. Anton. p. 5; v. Casaub. ad h. l.—
- II Trop. (in good prose; most freq. in Cic. and Quint.).
- A In gen., acc. to I. A., to place, set, station, dispose of, occupy, employ, put.
- α With in and abl.: illum multa in pectore suo conlocare oportet, Plaut. Pers. 1, 1, 8 (8): res est videnda in tuto ut conlocetur, Ter. Heaut. 689; 695: ut totos se in optimo vitae statu exquirendo collocarent, employed, occupied themselves, Cic. Tusc. 5, 1, 2; cf.: totum se in cognitione et scientiā, id. Off. 1, 44, 158: sese palam in meretriciā vitā, id. Cael. 20, 49: philosophiam in urbibus, id. Tusc. 5, 4, 10: in animis ego vestris omnes triumphos meos condi et collocari volo, to be placed, deposited, id. Cat. 3, 11, 26: omne suum studium in doctrinā ac sapientiā, to apply, employ, id. Q. Fr. 1, 1, 10, § 29: spem in incerto reliqui temporis eventu, id. Quint. 26, 83: adulescentiam suam in amore et voluptatibus, to employ, spend, id. Cael. 17, 39: bonas horas male, Mart. 1, 113, 3: omnium longitudinum et brevitatum in sonis judicium ipsa natura in auribus nostris collocavit, placed, Cic. Or. 51, 173: in conspectu, Quint. 7, 1, 4: famam in tuto, id. 12, 11, 7. —
- β With in and acc.: in otium se, Plaut. Merc. 3, 2, 10 (553): homines quattuor In soporem, to put into the sleep of death, id. Am. 1, 1, 148 (300).—
- γ With simple abl.: et propriis verbis et ordine collocatis, Quint. 9, 1, 7: ordine collocati sensus, id. 7, 10, 16. —
- δ With other prepositions: est et in nominibus ex diverso collocatis sua gratia, Quint. 9, 3, 86.—
- ε Absol., to set in order, arrange, etc.: rem militarem, Cic. Fam. 2, 13, 3: aedilitas recte collocata, id. Verr. 2, 5, 14, § 37: tuā nobis auctoritate opus est ad collocandum aliquem civitatis statum, id. Ep. ad Brut. 1, 15, 12: vix ut iis rebus, quas constituissent, conlocandis atque administrandis tempus daretur, Caes. B. G. 3, 4: omnibus rebus confectis et collocatis, Auct. B. Alex. 33 fin.—In rhet.: verba collocata, i. e. in their relative positions (opp. simplicia), Cic. Or. 24, 80 sq.: ut apte collocentur (verba), Quint. 8, prooem. § 26; cf. id. § 31; 10, 2, 13; 8, 1, 1; 10, 1, 4; 9, 4, 1 al. —Rare: de cujus moderatione... in prioribus libris satis collocavi (= scripsi, dixi), have brought forward, put forth, Tac. A. 6, 27 fin.—
- B Acc. to I. B. 2.: quamobrem melius apud bonos quam apud fortunatos beneficium collocari puto, to put or place, as at interest, Cic. Off. 2, 20, 70; id. Verr. 2, 5, 22, § 56: bene, id. Fam. 13, 28, 3; cf.: ut pecuniae non quaerendae solum ratio est, verum etiam conlocandae... sic gloria et quaerenda et conlocanda ratione est, id. Off. 2, 12, 42.
2) übtr.: a) übh. wohin stellen, setzen, legen, multa in pectore suo conlocare oportet, er muß viele Dinge im Kopfe haben, Plaut. Pers. 8: vide, causam illorum superiore collocarit ne loco, Lucil. sat. 16, 97: res eae, quae agentur aut dicentur, suo loco collocandae, Cic. de off. 1, 142: in animis ego vestris omnes triumphos meos, omnia ornamenta honoris condi et collocari volo, wünsche ich treu bewahrt zu wissen, Cic. Cat. 3, 26: omnium longitudinum et brevitatum in sonis sicut acutarum graviumque vocum iudicium ipsa natura in auribus nostris collocavit, Cic. or. 173. – b) in einen Zustand, Verhältnis, in eine Lage bringen, versetzen, se in opus, Plaut. Vid. fr. 2, 20 St.: in otium, Plaut. merc. 553: alqm in soporem (in den Todesschlaf), Plaut. Amph. 304: rem alcis in tuto, sicher stellen, Ter. heaut. 689 u. 695: famam in tuto, Quint. 12, 11, 7: alqm in tuto, Cic. har. resp. 53. – c) etw. in etw. od. jmd. setzen, auf etw. od. jmd. bauen, beruhen lassen, non modo in causa, verum in aliquo honesto praesidio aut in alicuius eloquentia aut gratia spem aliquam, Cic. I. Verr. 9: in alqo magnam spem dignitatis suae, Cic. de or. 1, 25: spem salutis in fuga, Auct. b. Alex. 29, 5: omnes bene vivendi rationes in virtute, Cornif. rhet. 4, 24: omnia sunt collocata in usu cotidiano, in congressione hominum atque in foro, alles beruht auf usw., Cic. de or. 1, 192. – d) eine Zeit od. eine Tätigkeit auf etwas verwenden, gerichtet sein lassen, adulescentiam suam in amore atque in voluptatibus, Cic. Cael. 39: omne suum studium in doctrina et sapientia, Cic. ad Q. fr. 1, 1, 10. § 29. – refl. se coll. in alqa re, sich auf etw. legen, einer Sache sich hingeben, totum se coll. in alqa re, sich in etw. vertiefen, palam sese in meretricia vita, Cic. Cael. 49: totum se in cognitione et scientia, Cic. de off. 1, 158: totum se in optimo vitae statu exquirendo, Cic. Tusc. 5, 2. – e) schriftl. anbringen, beibringen, de cuius moderatione atque sapientia in prioribus libris satis collocavi, Tac. ann. 6, 27.
II) insbes.: 1) eig.: a) lebl. Objj.: α) in einer gewissen Ordnung aufstellen, aufrichten, errichten, anlegen, aufschlagen, statuam, Quint. 7. pr. § 2: signum (lovis), Cic. Cat. 3, 21: tu (Libertam deam) domi meae conlocasti, Cic. de domo 102: aedificia, Hermog. dig. 1, 1, 5: moenia, Vitr. 1, 5, 1: sedes ac domicilium, Cic. Verr. 2, 6. – m. Adv. (wo?), illa pars litoris, ubi iste castra luxuriae collocarat, Cic. Verr. 5, 96. – m. in u. Abl., tabernaculum sibi in campo Martio, Cic. Pis. 61: in ipso aditu atque ore portus tabernacula carbaseis velis intenta, Cic. Verr. 5, 30 u. (im Bilde) in una philosophia quasi tabernaculum vitae suae, Cic. de or. 3, 77. – m. a. Praepp., oppidum ad eius regionem et partem castrorum collocatum (gelegen), Auct. b. Afr. 68, 1: tribunal suum iuxta C. Trebonii, praetoris urbani, sellam, Caes. b. c. 3, 20, 1. – m. bl. Abl., castella locis idoneis, Auct. b. Alex. 61, 5. – β) eine Kleidung zurechtlegen, ordnen, chlamydem, ut pendeat apte, Ov. met. 2, 734. – γ) ein Glied einrichten, coxam parum apte, Plin. ep. 2, 1, 5: maxillam in sedem suam, Cels. 8, 7. – b) leb. Wesen: α) eine Pers. irgendwo einsetzen, einlegen, unterbringen, einquartieren, ihren Sitz (Wohnsitz) nehmen lassen od. anweisen, ansiedeln, wohin verlegen, versetzen, stationieren, comites eius apud ceteros hospites, Cic. II. Verr. 1, 63: se Athenis, sich niederlassen, Cic. de fin. 5, 2, 4: regem Ptolemaide aut aliquo propinquo loco, Cic. ep. 1, 7, 4: in eius tetrarchia unum ex Graecis comitibus suis, Cic. Phil. 2, 94: Herculem in concilio caelestium, Cic. de off. 3, 5, 25: alqm inter astra, Schol. Bern. ad Verg. georg. 1, 33. p. 848: inter sidera, Hyg. astr. 2, 4 u. 2, 13. Serv. Verg. Aen. 1, 28: inter astra caprae figurā memoriae causā, Hyg. astr. 2, 13: scherzh., strumae ab ore improbo demigrarunt et aliis iam se locis collocarunt (haben sich einlogiert, festgesetzt), Cic. Vat. 39. – Boios ibi, Caes. b. G. 7, 9, 6: Boios in finibus suis, Caes. b. G. 1, 28, 5: gentem Allobrogum in vestigiis huius urbis atque in cinere deflagrati imperii, Cic. Cat. 4, 12: Suebos in proximis Rheno agris, Suet. Aug. 21: colonias idoneis in locis, Cic. agr. 2, 73: multitudinem in agris, Nep. Milt. 2, 1: Ubios super ipsam Rheni ripam, Tac. Germ. 28 extr.: quo bello XL captivorum milia ex Germania transtulit et supra Rhenum in Gallia collocavit, Eutr. 7, 9: veteranos municipalibus agris, Suet. Aug. 13, 3: im Bilde, Socrates philosophiam devocavit e caelo et in urbibus collocavit, Cic. Tusc. 5, 10. – als milit. t. t., wo stationieren, hinlegen, einquartieren, Quartier nehmen lassen, ibi praesidium, Caes. b. G. 1, 38, 7: ibi legiones XIV et VI, Hirt. b. G. 8, 4, 3: exercitum in provinciam, quae proxima est Numidiae hiemandi causā, Sall. Iug. 61, 2: quattuor legiones in Belgio, Hirt. b. G. 8, 46, 4: exercitum in hibernis, Caes. b. G. 5, 24, 1: exercitum in (bei) Aulercis Lexoviisque in hibernis, Caes. b. G. 3, 29, 3: legionem non longe a finibus Aeduorum in finibus Biturigum, Hirt. b. G. 8, 2, 1: Gaium Fabium legatum et L. Minucium Basilum cum legionibus duabus in Remis, Caes. b. G. 7, 70, 5: singulas cohortes Puteolis et Ostiae, Suet. Claud. 25, 2: classem Miseni, Suet. Aug. 49, 1. – β) jmd. in ein Besitztum einsetzen, einweisen, alqm in aedibus suis, Cic. de dom. 100: alqm in patrimonio suo, Cic. Phil. 13, 12: familiam suam in possessione praediorum eius, seine F. von ihren Gütern Besitz ergreifen lassen, Cic. Flacc. 72: alqm in maiorum suorum regno, Cic. de or. 3, 126. – 2) übtr.: a) in irgend eine Stellung einsetzen, setzen, unter eine Klasse u. dgl. versetzen, alqm in amplissimo statu, Cornif. rhet. 4, 23: alqm hoc in gradu (dignitatis), Cic. Acad. 2, 16: alqm in amplissimo consilio et in altissimo gradu dignitatis, Cic. post red. in sen. 2: alqm in sede ac domo atque in re publica, jmdm. Haus u. Hof u. eine Stellung im Staate geben, Cic. parad. 3, 25: in quibus tuas virtutes consecratas et in deorum numero collocatas vides, in denen du deine Verdienste ganz vergöttert siehst, Cic. ad Q. fr. 1, 1, 10. § 31: m. dopp. Acc., quos centuriones pugnaces et lacer tosos (als streitsüchtige u. handfeste Z.) inter militorum et mimarum greges collocavit, Cic. Phil. 8, 26. – b) ein Mädchen als Frau, in den Ehestand einsetzen, anbringen, verheiraten, alqam in matrimonium, Cic. de div. 1, 104. Marc. dig. 23, 2, 19: alqam alci in matrimonium, Gaius inst. 2. § 235 u. 238: alqam in matrimonio, Scaevol. dig. 26, 1, 77 (79). § 1: alqam in matrimonio stabili et certo, Cic. Phil. 2, 44: virgines in amplissimarum familiarum matrimoniis, Cic. de rep. 1, 12: alqam nuptui, Hyg. fab. 257: alqam in dignam se condicionem, Plaut. trin. 159: alqam sine dote nuptum, Plaut. trin. 735: alqam nuptum intra legitimum tempus, Ulp. dig. 3, 2, 11. § 1: alqam alci nuptum, Paul. dig. 23, 2, 59: sororem ex matre et propinquas suas nuptum in alias civitates, Caes. b. G. 1, 18, 7: filiam minorem nuptum (al. nuptui) in dimidia parte reliqui agri, Col. 4, 3, 6: u. bl. coll. alcis filio filiam suam, Cic. Brut. 98: alci virginem filiam, Nep. Att. 19, 4: alci filiam, Tac. Agr. 9: alci uxorem suam, Suet. Caes. 21: matrem in Biturigibus homini nobilissimo, Caes. b. G. 1, 18, 6: u. bl. coll. filiam, Tac. ann. 4, 39. Iustin. 9, 6, 2; u. im Passiv, cum virgo amici nubilis propter paupertatem collocari non posset, Nep. Epam. 3, 5: ut filiae eius de communi aerario dotibus datis collocarentur, Nep. Arist. 3, 3. – c) lebl. Objj.: α) (als t. t., der Geschäftsspr.) Geld usw. auf etw. (bes. auf Ländereien) anlegen, anbringen, unterbringen, in etw. stecken, dotem in eo fundo, Cic. Caecin. 11: duas patrimonii partes in solo, Suet. Tib. 48, 1: duas fenoris partes in agris per Italiam, Tac. ann. 6, 17: pecuniam in praediis c., Cic. Caecin. 16: pecunias levioribus usuris mutuatum graviore fenore c., Suet. Aug. 39: pecunias suas in emptiones praediorum, Gaius dig. 17, 1, 2. § 6: pecuniam idoneis nominibus, Marc. dig. 35, 2, 89: pecunias magnas collocatas habere in ea provincia (in dieser Pr.), Cic. de imp. Pomp. 18: nusquam posse eam (pecuniam) melius collocari, Cic. Caecin. 5, 15: u. bl. coll. pecuniam, Cic. de off. 2, 87: pecunias, Cic. de off. 2, 12, 42: pecunias publicas, Trai. in Plin. ep. 10, 55 (63). – dah. im weitern Sinne übh. auf etw. anlegen, verwenden, für etw. verbrauchen, miliens sestertium in munificentia (zu freigebigen Zwecken), Tac. ann. 6, 45: patrimonium in rei publicae salute, Cic. Phil. 3, 2, 3: bene apud alqm tam multa pretia ac munera, Cic. Verr. 5, 56: melius apud bonos quam apud fortunatos beneficium collocari puto, Cic. de off. 2, 70: male c. bonas horas, Mart. 1, 113, 3: in me recipio, te ea, quae fecisti Mescinii causā quaeque feceris, ita bene collocaturum, ut ipse iudices etc., Cic. ep. 13, 28, 3: aedilitas recte collocata, an den rechten Mann gebracht, Cic. Verr. 5, 37. – β) in die gehörige Stellung, Verbindung bringen, so u. so stellen, zusammenstellen, verbinden, anordnen, αα) als rhet. t. t. Worte, verba apte, Quint. 8. prooem. § 26: verba opportune proprieque aut secus, Quint. 10, 2, 13: fortius vero quî incompositum potest esse quam vinctum et bene collocatum? Quint. 9, 4, 6: male collocatum κακοσύνθετον vocant, Quint. 8, 3, 59: propria verba et ordine collocata, Quint. 9, 1, 7: verba diligenter collocata, Cic. or. 227: non modo ut sint ordine collocati (census), sed ut inter se iuncti etc., Quint. 7, 10, 16: est et in nominibus ex diverso collocatis sua gratia, Quint. 9, 3, 86: verba et eligendi et collocandi ratio, Quint. 10, 1, 4: ratio collocandi, Cic. part. or. 11: varii sunt ordines collocandi, Cic. part. or. 12: C. F. Quid sequitur igitur? CP. Cum inveneris, collocare, Cic. part. or. 9: verba collocata, die Worte in ihrer Verbindung zu Sätzen (Ggstz. verba singula), Cic. or. 81 u. 134. – ββ) bürgerl. u. polit. Zustände einrich ten, anordnen, Anordnungen treffen für usw., nuptias, Poëta com. bei Cic. de or. 3, 319: res, Caes. b. G. 3, 4, 1. Auct. b. Alex. 33, 6: rem militarem, Cic. ep. 2, 13, 3: civitatis statum, Cic. ep. ad Brut. 1, 15, 12.
- 1. opstellen, plaatsen, (neer)zetten, leggen (op: in m. abl.); ➤ custodes ~; librum in mensa ~ op tafel; (metaf.) benefacta in luce ~ niet onder de korenmaat zetten; multa in pectore suo ~ op veel dingen bedacht zijn;
- 2. onderbrengen [comites apud hospitem; in aedibus suis]; (milit.) inkwartieren, stationeren [milites in hibernis; copias pro vallo; legiones propius Armeniam];
- 3. (in een toestand, positie) brengen [in otium; in tuto (tutum)];
- 4. vestigen, zich laten vestigen [colonos in insula; philosophiam in urbibus];
- 5. vestigen bij of op, afhankelijk maken van [spem]; (pass.) zich bevinden, gelegen zijn, betrekking hebben op; ➤ omnia sunt collocata in usu cotidiano;
- 6. (een meisje) uithuwelijken [filiam; sororem]; ➤ virginem alci in matrimonio of (zelden) in matrimonium ~;
- 7. investeren in, gebruiken voor (m. in m. acc.) [patrimonium in rei publicae salute];
- 8. (tijd, werk) besteden aan (m. in m. abl.) [omne studium in doctrina et sapientia];
- 9. refl. zich toeleggen op, zich bezighouden met;
- 10. bijeenplaatsen, samenstellen; inrichten, ordenen;
- 11. (een gewaad) klaarleggen, ordenen, draperen [chlamydem].
安置。排列。— pecuniam 放銀。 — pecuniam in praediis 用銀子置田地。— castra 插營。— praesidium 排護守兵。— filiam in matrimonium 給女婚配。— male horas {}。Collocat hasta tua sues 爾槍剌殺數野猪。
Suggest a Translation
See an image
- to set right, arrange, station, lay, put, place, set, set up, erect: sine tumultu praesidiis conlocatis, S.: rebus conlocandis tempus dare, Cs.: lecticae conlocabantur: sedes ac domicilium: chlamydem, ut pendeat apte, O.: eam in lectulo, T.: in navi: Herculem in concilio caelestium: in his locis legionem, Cs.: insidiatorem in foro: iuvenem in latebris, V.: tabulas in bono lumine: supremo In monte saxum, H.: signa in subsidio artius, S.: colonos Capuae: se Athenis, settle: oculos pennis, O.: ibi praesidium. Cs.: exercitum in provinciam, S.: comites apud hospites, to quarter: ante suum fundum insidias: castra contra populumR.: cohortīs advorsum pedites, S.: inter mulieres filium.—To give in marriage: Quocum gnatam, T.: alicui filiam, N.: filiam in familiā: propinquas suas nuptum in alias civitates, Cs.—Of money or capital, to lay out, invest, advance, place, employ: in eā provinciā pecunias: ut in eo fundo dos conlocaretur: patrimonium suum in rei p. salute. — Fig., to place, set, station, dispose, order, arrange, occupy, employ, put: aedilitas recte collocata: ut rebus conlocandis tempus daretur, Cs.: verba conlocata, i. e. to arrange in sentences: res in tuto ut conlocetur, T.: sese in meretriciā vitā, employ: in animis vestris triumphos meos: adulescentiam suam in amore, spend: alqm ad Pompeium interimendum: senatum rei p. custodem. — To invest, store: apud istum tam multa pretia ac munera: (ut pecunia) sic gloria et quaerenda et conlocanda ratione est.
-
…videri, sed iam me ipse inertiae nequitiaeque condemno. castra sunt in Italia contra populum Romanum in Etruriae faucibus conlocata, crescit in dies singulos hostium numerus ; eorum autem castrorum imperatorem ducemque hostium intra moenia atque adeo in senatu…
Cicero, in Catilinam
-
…detulerant. Nam quod hostibus adpropinquabat, consuetudine sua Caesar VI legiones expeditas ducebat ; post eas totius exercitus impedimenta conlocarat ; inde duae legiones quae proxime conscriptae erant totum agmen claudebant praesidioque impedimentis erant. Equites nostri cum funditoribus sagittariisque…
Julius Caesar, Gallic War
-
…sed etiam apud finitimas civitates largiter posse, atque huius potentiae causa matrem in Biturigibus homini illic nobilissimo ac potentissimo conlocasse ; ipsum ex Helvetiis uxorem habere, sororem ex matre et propinquas suas nuptum in alias civitates conlocasse. Favere…
Julius Caesar, Gallic War
-
…aciem instruxit legionum quattuor veteranarum ; in summo iugo duas legiones quas in Gallia citeriore proxime conscripserat et omnia auxilia conlocavit, ita ut supra se totum montem hominibus compleret ; impedimenta sarcinasque in unum locum conferri et eum ab iis…
Julius Caesar, Gallic War
-
…finitimi Galliae provinciae Allobrogibusque essent. Boios petentibus Haeduis, quod egregia virtute erant cogniti, ut in finibus suis conlocarent, concessit ; quibus illi agros dederunt quosque postea in parem iuris libertatisque condicionem atque ipsi erant receperunt. In…
Julius Caesar, Gallic War
-
…aliae alia in parte hostibus resisterent saepibusque densissimis, ut ante demonstravimus, interiectis prospectus impediretur, neque certa subsidia conlocari neque quid in quaque parte opus esset provideri neque ab uno omnia imperia administrari poterant. Itaque in tanta rerum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…pedum CC relinquebatur ; quem locum duplici altissimo muro munierant ; tum magni ponderis saxa et praeacutas trabes in muro conlocabant. Ipsi erant ex Cimbris Teutonisque prognati, qui, cum iter in provinciam nostram atque Italiam ; facerent ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…Gallis prae magnitudine corporum suorum brevitas nostra contemptui est tanti oneris turrim in muro sese ; posse ; conlocare confiderent Ubi vero moveri et adpropinquare muris viderunt, nova atque inusitata specie commoti legatos ad Caesarem de pace miserunt…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ac potentissimo conlocasse ; ipsum ex Helvetiis uxorem habere, sororem ex matre et propinquas suas nuptum in alias civitates conlocasse. Favere et cupere Helvetiis propter eam adfinitatem, odisse etiam suo nomine Caesarem et Romanos, quod eorum adventu…
Julius Caesar, Gallic War
-
…murus circumdatus arcem efficit et cum oppido coniungit. Huc Caesar magnis nocturnis diurnisque itineribus contendit occupatoque oppido ibi praesidium conlocat. Dum paucos dies ad Vesontionem rei frumentariae commeatusque causa moratur, ex percontatione nostrorum vocibusque Gallorum ac mercatorum ,…
Julius Caesar, Gallic War