columella
columella, a small column, pillar
cŏlŭmella (in MSS. often cŏlum-nella), ae, f. dim. [columna, columen],
- a small column, a pillar, Cato R. R. 20, 1; 22, 2; Cic. Leg. 2, 26, 66; id. Tusc. 5, 23, 65; Caes. B. C. 2, 10.—
- B The foot or pedestal of a catapult, Vitr. 10, 15.—
- II Trop., a pillar, support, prop (cf. columen), Lucil. ap. Don. Ter. Phorm. 287.
columella, ae (Demin. v. columna; vgl. Prisc. 3, 37 u. 40), I) f. die kleine Säule, der Pfeiler, Pfosten, Cato, Cic., Caes. u.a.: an der Katapulte das »Fußgestell«, Vitr.: als t. t. der Mediz., das Zäpfchen, Gloss.: übtr., eine Säule = Stütze, v. Pers., c. Lucili, Lucil. sat. 22, 2. – II) m. L. Iunius Moderatus Columella, ein aus Kadix gebürtiger röm. Schriftsteller über den Landbau, Zeitgenosse des Celsus u. Philosophen Seneka, dessen Schriften de re rustica u. de arboribus noch erhalten sind. Vgl. W. Teuffel Gesch. der röm. Literat.5 § 293.
sic junctura decens serie disponit honesta / mille columnellas ibi
Origenes ‥ libros ‥ composuit, in quibus per singulas ~nellas separatim e regione opus interpretis cujuscunque descripsit
1 cŏlŭmella, (13) æ, f. (dim. de columna, cf. Quint. 1, 7, 29 ), petite colonne : Cato Agr. 20 ; Cic. Leg. 2, 66 || base, piédouche de la catapulte : Vitr. Arch. 10, 10, 4 || [fig.] colonne, appui : Lucil. d. Don. Phorm. 287.
Pellicula in hominis ore inflammata. Medic. Salern. Edit. 1622. pag. 290. Laurent. in Amalth. addit,
oblonga ; si rotunda, Una dicitur.
Uva(non
una)
dicitur. Perperam prorsus, ut docet D.
Falconet, Columellaenim est pars corporis, caruncula scilicet ab extremo palato in fauces dependens. Glossar. Lat. Gr. :
columella ae, f dim.
- columna, a small column, pillar, C.: pedum in altitudinem quinque, Cs.