commigro
commigro, to remove, migrate, enter
com-mī̆gro (con-m-), āvi, ātum, 1, v. n.,
- to go or remove somewhere with all one’s effects, to migrate, enter (rare, but in good prose; esp. freq. after the Aug. per.): huc habitatum, Plaut. Trin. 4, 3, 77 (1084): huc, id. Pers. 1, 3, 58 (138); Ter. Ad. 649: huc viciniae, id. And. 70: in tuam (domum), * Cic. Q. Fr. 2, 3, 7: Romam, Liv. 1, 34, 1; 5, 53, 7; 41, 8, 7; Suet. Tib. 1: Antium, deinde Alexandriam, id. Calig. 49: Athenas, Plin. 35, 11, 40, § 135: e Germaniā in Gallias, Tac. G. 27.
com-migro, āvī, ātum, āre, hinwandern, -ziehen, huc, Plaut.: istuc, Turpil. fr.: huc habitatum, Ter.: ex Anactorio huc, Plaut.: ex Andro huc viciniam (al. viciniae), Ter.: e Germania in Gallias, Tac.: rus ad illas, Turpil. fr.: Romam, Liv.: in Etruriam, Aur. Vict.: in domum suam, Cic.
commigrō, (12) āvī, ātum, āre, intr., passer dʼun lieu dans un autre : in domum tuam commigrabis Cic. Q. 2, 3, 7, tu iras habiter une maison à toi ; gens Claudia Romam commigravit Suet. Tib. 1, 1, la famille Claudia vint sʼétablir à Rome.
com-migrō (conm-) āvī, ātus, āre,
- to remove, migrate, enter: huc habitatum, T.: huc viciniae, T.: in tuam (domum): Romam, L.: e Germaniā in Gallias, Ta.