comminativus
commĭnātīvus, a, um, adj. [comminor],
- threatening, menacing: sensus, Tert. adv. Marc. 2, 25.
comminātīvus, a, um (comminor), bedrohlich, Tert. adv. Marc. 2, 25.
istius conjunctionis [sc. ‘aut’ ] qualitates sunt multae: modo ~a, ut cum dicimus, ‘aut da mihi, aut rapio’
commĭnātīvus, a, um (comminor), menaçant [en parl. des choses] : Tert. Marc. 2, 25.