commilitium
commilitium, a campaigning together, comradeship
com-mīlĭtĭum, ii, n. [militia], companionship in war (prob. not in use before the Aug. period).
- I Prop., Vell. 2, 29, 5; * Quint. 5, 10, 111; Tac. A. 1, 60; Flor. 4, 4, 2; Just. 5, 10, 3; 11, 5, 3; Plin. Ep. 10, 11, 2; 10, 18, 1.—
- II Transf., fellowship, companionship in gen. (very rare): (studiorum), Ov. P. 2, 5, 72; Ap. Flor. 3, p. 356, 1; Manil. 1, 780.
commīlitium, ī, n. (com u. miles), I) die Gemeinschaft des Kriegsdienstes, Kriegskameradschaft, Vell. u.a.: Chaucos in c. asciscere, in die Heeresgemeinschaft aufnehmen, Tac. – II) übtr., die Gemeinschaft übh., Manil. 1, 782: studiorum, Apul. flor. 16. p. 24. 10 Kr.: so auch Ov. ex Pont. 2, 5, 72.
regis Francorum fratrem cum illius ~io inter militares numeros sibi serviturum redegerat
commīlĭtĭum, (14) ĭī, n. (cum, miles), fraternité dʼarmes [service militaire fait en commun] : Chauci in commilitium adsciti Tac. Ann. 1, 60, les Chauques furent admis à servir dans nos rangs ; uti commilitio alicujus Quint. 5, 10, 111, avoir quelquʼun pour compagnon dʼarmes || [fig.] commilitium studiorum Apul. Flor. 16, 36, camaraderie dʼétudes.
- 1. gezamenlijke militaire dienst;
- 2. (metaf.) deelgenootschap [studiorum].
commīlitium ī, n
- com- + militia, a campaigning together, comradeship: in commilitium asciscere, Ta.—Fig., fellowship, O.