commingo
commingo, to pollute, defile
com-mingo, minxi, minctum, 3, v. a.,
- to pollute, defile: lectum potus (by vomiting), * Hor. S. 1, 3, 90: suavia comminxit spurcā salivā tuā, Cat. 78, 8; cf. id. 99, 10: commictum caenum, as a term of reproach, for a paltry, dirty fellow: commictum caeno stercilinium publicum, Plaut. Pers. 3, 3, 3 (407).
com-mingo, mīnxī, mictum od. minctum, ere, I) beharnen, bepissen, comminxit lectum potus, bepißte betrunken das Polster, Hor. sat. 1, 3, 90. – II) übtr., mit einer ekelhaften Feuchtigkeit übh. besudeln, savia comminxit spurca saliva tua, Catull. 77, 8: tamquam commictae spurca saliva lupae, Catull. 99, 10: u. im Schimpfwort, commictum caeno stercilinum publicum, Plaut. Pers. 407 zw. – ➳ Perf. commixi, Dosith. 425, 14 K.
commingō, (14) mīnxī, mictum ou mīnctum, ĕre, tr., mouiller dʼurine : Hor. S. 1, 3, 90 || souiller : Pl. Pers. 407 ; Catul. 99, 10.
com-mingō minxī, mictus
- (minctus), ere, to pollute, defile: lectum potus, H.: commicta lupa, Ct.: suavia salivā, Ct.