commolere

commolere [CL] , to grind; b (fig.). †~itio [? l. ~it], forgrindet GlC C 776; ~io, ic grinde, ~itus, gegrunde Ælf. Gl..  b si illud te pigeat ‥ paulatim masticare ‥ quod me non piguit, utpote pistoris pinsentis officio functum, ~ere et tollere Aldh. PR 143 (Alloc. ad Regem) ; dentes habere dicuntur [angeli] quia gratiam quam divinitus accipiunt aliis communicare et quasi ~iendo [sic] dividere consueverunt Bart. Angl. II 3.