compaciscor
com-păciscor (conp-) or -pĕcis-cor, pactus or pectus, 3, v. dep.,
- to make an agreement, form a compact with one (only in temp. perf. and partic., and rare): si sumus compecti, Plaut. Ps. 1, 5, 129 (543): mecum matrimonio compecta sit, id. Cist. Fragm. Mai, p. 17, v. 11.—Hence,
- II P. a. as subst.: compactum (conp-) or compectum (conp-), i, n., an agreement, only in abl. sing.: compacto (compecto, Cic. Scaur. 5, 8 B. and K.), according to agreement or concert, in accordance with a previous compact, Afran. ap. Charis. p. 177 P.; Cic. Scaur. l. l.; id. Att. 10, 12, 2 Orell. N. cr.: conpecto, Liv. 5, 11, 7.—In a similar sense: de conpecto, Plaut. Capt. 3, 1, 24 (484); 3, 1, 29 (489); id. Ps. 1, 5, 126 (540); and: ex compacto, Suet. Caes. 20; Cod. Just. 7, 53, 3.
com-pacīscor (compecīscor), pactus (pectus) sum, pacīscī (Präsens nach Charis. 197, 8 ungebr.), durch gegenseitigen Vertrag übereinkommen, si sumus conpecti, Plaut. Pseud. 543a: mecum matrimonio compecta sit, Plaut. cist. fr. 11. p. 17 Mai. Vgl. compactum.
compăcīscor, (16) pactus ou pectus sum, pacīscī, intr., faire un pacte, convenir de : si sumus compecti Pl. Ps. 543, si nous sommes dʼaccord entre nous || v. compactus et compectus.