compactio
compactio, a joining together
compactĭo, ōnis, f. [compingo].
- In abstr., a joining together: membrorum, Cic. Fin. 5, 11, 33.—*
- II In concr., the things that are joined together, a structure, frame, Vitr. 10, 15, 2 Schneid.
compāctio, ōnis, f. (compingo), die Zusammenfügung, I) abstr.: quaedam c. membrorum, Cic. de fin. 5, 33. – II) konkr., der Schluß, Vitr. 10, 14 (20), 2: Plur., Vitr. 10, 15 (21), 3.
principium ‥ ex quo ‥ omnis amicitia, omnis ~o, omnis discretio ‥
castrum regium, quod dux obsederat, ex ejus ~one federis dejectum est
si qua inter ‥ M. et canonicos ‥ ~o firme bladi aliquando extiterit
ex pacto ‥ secundum formam ~onis tam acquirere quam deperdere dominium
ordinacionem ‥ laudabilem ‥ que a spiritu pietatis ‥ et ~onis benigne ortum ‥ habuerat
quam diu [corpus ] in hac erumpnosa strue et corruptibili ~one vitali spiritu vegetatur
[caliditas ] eorum que dure sunt ~onis est remollitiva
~o est coadunatio materiei in uno loco
sapientes ‥ sciverunt quod tota anime nostre corporisque compago musica ~one conjuncta sit
compāctĭō, ōnis, f. (compingo), ¶ 1 assemblage, liaison : Cic. Fin. 5, 33 ¶ 2 parties liées, assemblées entre elles : Vitr. Arch. 10, 15, 3.
Pactio; ut in Chart. Otton. I. Imperat. ann. 961. ap. Guden. in Syllog. pag. 451 :
Jubemus eandem Compactionem ab utrisque peractam... perpetim mansuram permanere.
compāctiō ōnis, f
- compingo, a joining together: membrorum.