compactum
compactum, an agreement
compactum, i, n., v. compaciscor, II.
compactum (conpactum, gew. compectum), ī, n., (compaciscor, -peciscor), die Übereinkunft, der Vertrag, compacto (compecto), nach gegenseitiger Übereinkunft, verabredetermaßen, Form compacto, Cic. ad Att. 10, 12, 2: Form compecto, Afran. com. 90. Cic. Scaur. 8 K. Liv. 5, 11, 7 H. Suet. Aug. 15 Roth (conpecto); dass. de conpecto, Plaut. capt. 484 u. 489; Pseud. 540: u. ex conpacto, Suet. Caes. 20, 5.
compactum (14) (-pectum), ī, n. , pacte, contrat : compacto Cic. Att. 10, 12, 2 ; compecto Cic. Scauro 8 ; de compecto Pl. Capt. 484 ; ex compacto Suet. Cæs. 20, après entente, de concert, après convention.
Prohibemus Clericis, ne ex uno eodemque contractu mutui, emptionis bladi, vel vini, ad secundum deveniaturCompactum , vel tertium, et sic deinceps : ne emant illicite alias, vel ut revendant.
Compactum, conventum, compromissum, a compaciscor.
compactum , or conpectum, ī n
- com- + paciscor, an agreement, only ablsing.: compacto, according to agreement, by concert: conpecto res acta, L.