compensativus
compensātīvus, a, um, adj. [compenso],
- serving for compensating (late Lat.), Victor. Rhet. 1, p. 137; 2, p. 217.
compēnsātīvus, a, um (compenso), zur Ausgleichung dienend, ausgleichend, Fortunat. art. rhet. 1, 15. p. 93, 20 H. Victorin. explic. in Cic. rhet. 1, 11. p. 191, 3 H u. 2, 17. p. 272, 35 H. u. Eccl.
speramus ‥ beneficiis ~is ‥ populum visitare et consolari(
compēnsātīvus, a, um (compenso), qui sert à contrebalancer, qui fait compensation : Fab. Vict. Rhet. 1, 11, p. 191, 3.