concertatorius
concertatorius, controversial
concertātōrĭus, a, um, adj. [concerto],
- pertaining to controversy or disputation, controversial: genus (dicendi), Cic. Brut. 83, 287.
concertātōrius, a, um (concerto), zum Wortkampf gehörig, genus dicendi, die Sprache der Fehden (vor Gericht), Cic. Brut. 287.
concertātōrĭus, a, um (concerto), qui appartient à la dispute : concertatorium genus dicendi Cic. Br. 287, genre [dʼéloquence] batailleur.
concertātōrius
adj.
- concertator, controversial: genus (dicendi).