concerto
concerto, to contend warmly, dispute zealously
con-certo, āvi, ātum, 1, v. a., to contend with any one zealously or warmly (rare but class.; cf. aemulor).
- I In gen.: te audio nescio quid concertasse cum ero, Ter. Ad. 211: pro explorato habebat, Ambiorigem proelio non esse concertaturum, * [Seel contenturum HD] Caes. B. G. 6, 5: de regno, Suet. Aug. 21: aves nandi velocitate concertant, Col. 8, 15, 4.—Poet., with dat.: triclinia templis concertant, Manil. 5, 507.—
- II Esp., to dispute, debate (only so in Cic.): (Pompeius) saepius cum hoste conflixit, quam quisquam cum inimico concertavit, Cic. Imp. Pomp. 10, 28: cum aliquo verbo uno, id. Att. 3, 12, 2: cum Apolline de tripode, id. N. D. 3, 16, 42: concertantes super cenam de nobilitate generis, Suet. Calig. 22.
con-certo, āvī, ātum, āre, mit jmd. mit allem Eifer sich messen, einen Wettkampf eingehen, wetteifern, u. so = streiten, kämpfen, I) im allg.: proelio, Caes.: nandi velocitate, Col.: de regno, Suet. – II) insbes., mit jmd. einen Kampf-, einen Streit-, eine Fehde mit Worten haben, -bestehen, disputieren, cum alqo uno verbo, Cic.: cum alqo de re, Cic.: im Passiv, quae aut concertata aut diiudicata sunt, Cic.
See: concertare
concertō, (14) āvī, ātum, āre, intr., ¶ 1 combattre : concertare prœlio Cæs. G. 6, 5, livrer bataille ; concertare nandi velocitate Col. Rust. 8, 15, 4, rivaliser de vitesse à la nage ¶ 2 se quereller : concertare cum ero Ter. Ad. 211, avoir maille à partir avec le maître, cf. Cic. Att. 13, 12, 2 || être en conflit, lutter (cum aliquo de aliqua re) : Cic. Pomp. 28 ; Nat. 3, 42 || quæ etiamsi concertata... non sunt Cic. Part. 99, ces moyens, même sʼils nʼont pas été débattus [pass. de lʼobjet intérieur].
- 1. vechten, strijd leveren [proelio; de regno];
- 2. bekvechten, discussiëren (met: cum; over: de).
con-certō āvī, ātus, āre,
- to contend warmly, dispute zealously: alquid cum ero, T.: proelio, Cs. — To dispute, debate: cum Apolline de tripode: uno verbo.